Sprawa dotyczyła Towarzystwa Muzycznego, działającego w formie stowarzyszenia, niewpisanego do rejestru instytucji kultury. Twierdziło ono, że jest instytucją o charakterze kulturalnym, zgodnie z ustawą o działalności pożytku publicznego i wolontariacie. Realizuje bowiem cele statutowe, organizując m.in. festiwale i konkursy muzyczne, audycje i widowiska artystyczne, a także prywatne ceremonie pogrzebowe i ślubne przy udziale – jak zapewniało – wysokiej klasy artystów.

Spór toczył się o tę ostatnią formę działalności. Stowarzyszenie twierdziło, że ona również jest zwolniona z podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT. Przepis ten dotyczy m.in. usług kulturalnych świadczonych przez podmioty prawa publicznego lub inne uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury.

Towarzystwo twierdziło, że jest właśnie „innym podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym” – również w zakresie realizacji ceremonii pogrzebowych i ślubnych z udziałem artystów.

Innego zdania był dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi. - To, że cele stowarzyszenia pokrywają się z zadaniami publicznymi i dotyczą kultury, nie przesądza o uzyskaniu statusu podmiotu publicznego ani instytucji o charakterze kulturalnym w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT – stwierdził. Dodał, że również prowadzenie działalności na podstawie ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie nie oznacza, że Towarzystwo jest instytucją o charakterze kulturalnym.

Interpretację tę uchylił WSA w Łodzi. Uznał, że Towarzystwo można uznać za instytucję o charakterze kulturalnym na podstawie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 406 ze zm.). Dyrektor izby w dalszym ciągu uważał, że prywatne ceremonie ślubne i pogrzebowe nie są działalnością o charakterze publicznym.

NSA oddalił jednak jego skargę. Uznał, że sąd I instancji dokonał prawidłowej wykładni art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a pod względem przesłanki podmiotowej. – Nie było też sporu co do tego, że towarzystwo świadczy usługi o charakterze kulturalnym – stwierdził sędzia Marek Kołaczek. Dodał, że podobnie orzekał NSA we wcześniejszych wyrokach (np. sygn. akt I FSK 1481/12, I FSK 535/13, I FSK 584/13, I FSK 623/13).

Wyrok NSA jest również zgodny z interpretacją ogólną ministra finansów z 17 kwietnia 2015 r. (nr PT1.8101.6.2015.KCO.PT1.130). Minister przyznał w niej, że definicja podmiotów uznanych na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym jest szersza. Obejmuje również podmioty wymienione w art. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (m.in. stowarzyszenia), prowadzące działalność w sferze zadań publicznych mieszczących się w pojęciu usług kulturalnych. Warunkiem jest, by nie osiągały one systematycznie zysków z tej działalności, a jeśli je osiągają – przeznaczały je w całości na jej kontynuację lub doskonalenie.

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 14 maja 2015 r., sygn. akt I FSK 318/14