Przedsiębiorstwo farmaceutyczne zatrudnia pracowników, którym przekazuje telefony komórkowe niezbędne do realizacji powierzonych obowiązków. Zasady korzystania z nich wynikają z wewnętrznego regulaminu. Telefony służą do celów służbowych, ale firma nie wyklucza ich incydentalnego lub regularnego użytku do celów prywatnych danego pracownika. Spółka co miesiąc otrzymuje od operatora fakturę na abonament. Czy w takich okolicznościach po stronie pracownika należy ustalić przychód podatkowy z nieodpłatnych świadczeń?
Telefony komórkowe to nieodłączny element prowadzonej działalności gospodarczej. W rękach pracownika są one powszechnie wykorzystywanym narzędziem pracy. Zwykle przedsiębiorca za rozmowy telefoniczne ponosi odpłatność w postaci abonamentu określonego w stałej, zryczałtowanej kwocie, który uprawnia do nielimitowanych rozmów z numerami telefonów komórkowych i stacjonarnych na terenie Polski. W rezultacie umowa zawarta z operatorem sieci komórkowej nie wskazuje stawki za minutę połączenia, co uniemożliwia oszacowanie kosztu danej rozmowy. Z kolei pracownikowi, któremu powierzono służbowy telefon, jest zazwyczaj przyznawany kwotowy limit, którego wysokość jest tak skalkulowana, aby uwzględniała potrzeby wynikające z wykonywanych przez niego obowiązków związanych z zajmowanym stanowiskiem. Jest kilka możliwości wykorzystywania przez pracownika telefonu służbowego:
W tych okolicznościach powstaje pytanie o przychód pracownika ze świadczeń nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych, gdy skorzysta on z firmowego telefonu w celach prywatnych.