Warto jak najszybciej występować o opinie w sprawie stosowania zwolnienia z daniny przy wypłatach za granicę należności przekraczających 2 mln zł.
Ma to związek ze zmianą od 1 stycznia 2019 r. zasad poboru podatku u źródła od niektórych należności wypłacanych zagranicznym kontrahentom (m.in. odsetek, należności licencyjnych, dywidend czy płatności za usługi niematerialnej).
Prezydent podpisał już nowelizację. Teraz czeka ona na publikację w Dzienniku Ustaw.

Nowa reguła

Zasadniczo polska firma powinna potrącać od takich należności podatek u źródła, może jednak korzystać ze zwolnień z tego obowiązku. Wynikają one z ustawy o CIT (np. w stosunku do odsetek, czy dywidend) oraz umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (w przypadku należności za usługi niematerialne). Od przyszłego roku możliwość wypłat z zastosowaniem zwolnień zostanie ograniczona limitem 2 mln zł. Zasadą będzie, że jeżeli firma wypłaci zagranicznemu kontrahentowi należności przekraczające łącznie w roku podatkowym 2 mln zł, to do nadwyżki ponad tę kwotę nie będzie mogła stosować zwolnień podatkowych, tylko musi pobrać podatek u źródła.
Następnie będzie mogła ubiegać się o jego zwrot. Odpowiednio udokumentowany wniosek może pochodzić albo od płatnika (jeżeli ponosi ciężar ekonomiczny podatku i płacił go z własnych środków) albo podatnik (zagraniczny kontrahent). Fiskus będzie miał pół roku na zwrot pieniędzy (z możliwością wydłużenia tego terminu).
– Chodzi o to, aby organy podatkowe przy wypłatach większych niż 2 mln zł miały prawo skontrolować daną należność oraz jej zagranicznego odbiorcę – wyjaśnia Grzegorz Niebudek, adwokat, doradca podatkowy, partner zarządzający w LTCA.
Dodaje, że w praktyce będzie to kontrola krzyżowa, ponieważ złożenie wniosku o zwrot podatku spowoduje, że polska skarbówka automatycznie wystąpi do administracji innego kraju o potwierdzenie okoliczności dotyczących zagranicznego kontrahenta (co ważne, zmienia się też definicja rzeczywistego odbiorcy należności, ang. beneficial owner – patrz ramka).
Ministerstwo Finansów przewiduje, że dzięki tej zmianie ok. 75 proc. kwot wypłacanych przez polskie spółki za granicę będzie weryfikowana przez fiskusa.

Wyjątki od zasady

Ustawodawca przewidział sytuacje, gdy nie trzeba będzie pobierać podatku u źródła przy wypłatach przekraczających limit 2 mln zł. Firmy będą mogły skorzystać z jednej z trzech opcji.
Pierwsza możliwość to złożenie przez płatnika do urzędu skarbowego oświadczenia podpisanego przez cały zarząd spółki. Musi z niego wynikać, że płatnik ma wszystkie dokumenty wymagane dla danej preferencji podatkowej oraz że należycie zweryfikował warunki stosowania zwolnienia (w szczególności dotyczące odbiorcy płatności).
Złożenie takiego oświadczenia dla każdej wypłaty powyżej 2 mln pozwoli nie płacić podatku u źródła. – Wiąże się z tym jednak spore ryzyko – zwraca uwagę Grzegorz Niebudek. Jeśli bowiem skarbówka uzna oświadczenie za niezgodne z prawdą lub stwierdzi, że płatnik nie dokonał należytej weryfikacji kontrahenta, to członkowie zarządu będą pociągnięci do odpowiedzialności karnej skarbowej. Natomiast spółka poniesienie odpowiedzialność podatkową w postaci nie tylko konieczności zapłaty podatku u źródła, ale również dodatkowego zobowiązania podatkowego (10 proc. od płatności do 15 mln zł lub 20 proc. od nadwyżki ponad tę kwotę).

Opinia o zwolnieniu

Druga opcja to wystąpienie do skarbówki z wnioskiem o wydanie opinii o zastosowaniu zwolnienia, mimo że wypłata przekroczy 2 mln zł. Koszt takiej opinii to 2 tys. zł.
– Co istotne, taka opinia może dotyczyć wyłącznie poboru podatku od dywidend, odsetek i należności licencyjnych, dla których preferencje wynikają z ustawy o CIT. Nie może odnosić się do należności, dla których zwolnienia są określone w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania – podkreśla Grzegorz Niebudek.
Opinia fiskusa będzie ważna przez trzy lata.
– Warto o nią występować i to jak najszybciej po opublikowaniu nowych przepisów w Dzienniku Ustaw, ponieważ na jej wydanie fiskus będzie miał aż pół roku – podkreśla ekspert.
Organ może odmówić jej wydania, m.in. w przypadku uzasadnionych wątpliwości co do zgodności ze stanem rzeczywistym dołączonej do wniosku dokumentacji lub oświadczenia podatnika, że jest rzeczywistym właścicielem należności, a także jeśli będzie miał uzasadnione przypuszczenia – obejścia prawa podatkowego.

Albo w rozporządzeniu

Niezależnie od tego, minister finansów będzie mógł także określić w rozporządzeniu inne przypadki, w których płatnik nie będzie musiał pobierać podatku do zagranicznych wypłat przekraczających limit 2 mln.
– Przepisy wchodzą w życie od 1 stycznia 2019 r. Jeżeli zatem przykładowo dywidenda za ten rok, wypłacana za granicę, ma wynosić 5 mln zł, ale polska spółka jeszcze w tym roku jako zaliczkę wypłaci 4 mln zł, to uniknie konieczności stosowania nowych wymogów w stosunku do tej należności – wyjaśnia Grzegorz Niebudek.
Nowa definicja beneficial owner
TERAZ podmiot: Od 1 stycznia 2019 r. podmiot:
otrzymujący należność dla własnej korzyści, ▪ niebędący pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem zobowiązanym do przekazania całości lub część należności innemu podmiotowi. ▪ otrzymujący należność dla własnej korzyści, w tym decydujący samodzielnie o jej przeznaczeniu i ponoszący ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej części oraz ▪ niebędący pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem ani innym podmiotem zobowiązanym prawnie lub faktycznie do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi oraz ▪ prowadzący rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby, jeżeli należności uzyskiwane są w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.