statystyki

Kiedy powstaje obowiązek podatkowy w przypadku refakturowania mediów

autor: Marcin Łukasiewicz12.05.2018, 14:30
Sposób powstania obowiązku podatkowego w przypadku usług najmu oraz dostawy mediów ustawodawca określił w sposób szczególny.

Sposób powstania obowiązku podatkowego w przypadku usług najmu oraz dostawy mediów ustawodawca określił w sposób szczególny.źródło: ShutterStock

Spółka (podatnik VAT czynny) wynajmuje wolne powierzchnie w posiadanych nieruchomościach. Zgodnie z zawartymi umowami najemca obok czynszu jest odrębnie obciążany kosztami opłat dodatkowych (m.in. za energię elektryczną, cieplną, gaz, wodę i ścieki). Najemcy nie mają możliwości samodzielnego zawarcia indywidualnych umów bezpośrednio z dostawcami mediów. Rozliczanie tych opłat odbywa się przez ich refakturowanie przez spółkę na najemców bez doliczania marży. Spółka nie czerpie żadnych korzyści finansowych z tego tytułu.

Refakturowanie, tj. wystawianie refaktur obejmujących media, odbywa się w następujący sposób: odrębna refaktura za media, którą płaci najemca; faktura obejmująca czynsz zawiera również poszczególne kwoty za media w odrębnych pozycjach od pozycji zawierającej kwotę czynszu.

Koszty mediów są ustalane na podstawie indywidualnego ich zużycia wynikającego z opomiarowania według liczników bądź według kryterium liczby osób u najemcy korzystającego z nieruchomości czy też proporcjonalnie do zajmowanej przez niego powierzchni. W konsekwencji spółka, wystawiając dla najemców refaktury za dostarczane media, stosuje stawki VAT właściwe dla tych mediów, zgodnie ze stawkami z faktur otrzymanych od ich dostawców. W którym momencie powstaje na gruncie VAT obowiązek podatkowy w przypadku refakturowania kosztów mediów? Czy słusznie spółka przyjmuje, że jest to data wystawienia refaktury dla najemców?

W związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości UE z 16 kwietnia 2015 r., sygn. C-42/14 (Wojskowa Agencja Mieszkaniowa) organy podatkowe i sądy administracyjne obecnie przyjmują, że towarzyszące najmowi nieruchomości dostawy mediów, np. wody, energii elektrycznej i cieplnej, powinny być uważane za odrębne świadczenia, jeżeli najemca ma możliwość wyboru sposobu korzystania z nich (tj. danych towarów i usług) przez decydowanie o wielkości ich zużycia. Sytuacja taka występuje w szczególności w przypadku odrębnego rozliczania zużycia tych mediów w oparciu o wskazania liczników lub podliczników. Taką samą zasadę należy również przyjąć w przypadku, gdy umowa przewiduje odrębne rozliczanie mediów, a wysokość opłaty z tego tytułu jest ustalana w umowie na podstawie kryteriów innych niż opomiarowanie według liczników, uwzględniających zużycie tych mediów przez najemcę. Takimi innymi kryteriami mogą być np. liczba osób korzystających z nieruchomości czy też jej powierzchnia (wyrok NSA z 1 września 2015 r., sygn. akt I FSK 1414/13; interpretacja indywidualna dyrektora IS w Poznaniu z 19 stycznia 2016 r., nr ILPP2/443-303/14/15-S/SJ; interpretacja indywidualna dyrektora KIS z 25 września 2017 r., nr 0115-KDIT1-1.4012.365.2017.3.AJ).

W analizowanej sprawie spółka słusznie przyjęła, że refakturowane media stanowią odrębne czynności od związanych z nimi usług najmu, opodatkowane według właściwych dla nich zasad i stawek podatku VAT. Istota problemu sprowadza się do ustalenia, kiedy w analizowanej sprawie powstaje w VAT obowiązek podatkowy z tytułu refakturowanych mediów, tj. czy słusznie spółka przyjmuje datę wystawienia refaktury dla najemców.


Pozostało jeszcze 42% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane