Wczorajsze orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE (sprawa C-212/10 Logstor ROR Polska) potwierdziło, że wprowadzenie do ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC) na lata 2007 – 2008 obowiązku podatkowego z tytułu pożyczek udzielanych spółkom przez ich wspólników było niezgodne z prawem UE. Podatek był pobierany w wysokości 0,5 proc. od zmiany umowy spółki, za którą uznawano otrzymanie pożyczki od udziałowca.

Trybunał orzekł, że ponowne wprowadzenie tego obciążenia w 2007 roku przez Polskę (od 1 maja 2004 r. podatek ten nie był pobierany) jest sprzeczne z art. 4 ust. 2 Dyrektywy Rady 69/335/EWG z 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, zmienionej Dyrektywą Rady 85/303/EWG z 10 czerwca 1985 r.

Trybunał orzekł, że dyrektywa ta umożliwia pobieranie podatku kapitałowego, ale jedynie według tzw. zasady kontynuacji (standstill). Jeśli więc polski ustawodawca zrezygnował z poboru podatku, a później wprowadził go ponownie, to naruszył tę zasadę.

– Spółki, które w wyniku postępowań zapłaciły podatek, mogą składać wnioski o ich wznowienie. Podatnicy, wobec których nie toczyły się postępowania, mogą składać wnioski o zwrot nadpłaconego podatku. Budżet państwa wypłaci również odsetki – mówi Marek Kolibski, doradca podatkowy, radca prawny, wspólnik w Kancelarii KNDP.

Nadpłata powstała w wyniku orzeczenia trybunału podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Oprocentowanie przysługuje za okres:

● od dnia powstania nadpłaty do dnia jej zwrotu – jeśli podatnik złoży wniosek o zwrot nadpłaty w terminie 30 dni od dnia publikacji sentencji orzeczenia w Dzienniku Urzędowym UE,

● od dnia powstania nadpłaty do 30. dnia od dnia publikacji sentencji orzeczenia w Dzienniku Urzędowym UE – jeżeli wniosek o zwrot nadpłaty został złożony po upływie 30 dni od dnia publikacji sentencji orzeczenia.