Chodziło o użytkownika wieczystego, który wynajął część pomieszczeń w budynku, taras oraz ogród przed budynkiem – wszystkie one znajdowały się na gruncie przyjętym w użytkowanie wieczyste. Najemca płacił czynsz, a ponadto wynajmujący refakturował na niego 65 proc. opłaty za użytkowanie wieczyste.

Użytkownik uważał, że powinien z podstawy opodatkowania wyłączyć część otrzymanej od najemcy opłaty za użytkowanie wieczyste, bo refakturowanie jej w ogóle nie podlega VAT.

Nie zgodził się z tym dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (interpretacja nr IPPP1/443-595/14-2/IGo). Stwierdził, że koszty, którymi wynajmujący obciąży najemcę nieruchomości, są pochodną usługi najmu i stanowią jej dopełnienie, dlatego wynajmujący nie powinien sztucznie wydzielać opłat. Podkreślił, że gdy mamy do czynienia z usługą o charakterze kompleksowym, stanowiącą w istocie jedno niepodzielne świadczenie, to nie należy jej dzielić w celu uniknięcia opodatkowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy tę interpretację. Stwierdził, że opłata z tytułu użytkowania wieczystego ma istotny wpływ na końcową cenę wynajmu. Ma to kluczowe znaczenie, bo właśnie wysokość opłaty za użytkowanie wieczyste kształtuje w znacznym stopniu wysokość ceny wynajmu – podkreślił WSA. W pełni podzielił stanowisko fiskusa, że podatnik nie może sztucznie wydzielać opłat za wynajem, gdy mamy do czynienia z usługą kompleksową.

Wyrok jest nieprawomocny

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Warszawie z 10 wrześ- nia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 3276/14.