To jeden z warunków korzystania z ulgi na leki przez osobę z orzeczoną niepełnosprawnością. Ważne, by zalecenie pochodziło od lekarza specjalista i by wynikało z niego, że pacjent (osoba niepełnosprawna) powinien przyjmować leki stale lub okresowo.

Odliczenie przysługuje zarówno osobie niepełnosprawnej, jak i jej opiekunowi (patrz ramka). Nie mogą oni jednak odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wszystkich faktycznie poniesionych w danym miesiącu wydatków na leki, a jedynie te, które stanowią nadwyżkę ponad 100 zł (art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o PIT).

Warunkiem skorzystania z ulgi jest posiadanie dokumentów stwierdzających poniesienie kosztów. Mogą to być np. faktury lub rachunki wystawione przez aptekę albo dowód wpłaty, z których powinno jednoznacznie wynikać, kiedy nastąpiła sprzedaż, kto jej dokonał oraz dla kogo jest lek. Nie można dokonać odliczenia na podstawie paragonu.

W ramach ulgi rehabilitacyjnej nie można odliczyć wydatków na pieluchomajtki i wkłady higieniczne. Potwierdził to naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa-Wawer w interpretacji indywidualnej z 25 czerwca 2007 r. (nr 1439/DL/D/210/07/224/BŁ), a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z 5 listopada 2014 r. (sygn. akt I SA/Sz 730/14). Tego typu wydatków nie można bowiem uznać ani za leki (art. 26 ust. 7a pkt 12), ani za sprzęt, urządzenia czy narzędzia ułatwiające wykonywanie czynności życiowych (art. 26 ust. 7a pkt 3).

PRZYKŁAD

W styczniu 2014 r. podatnik wydał na leki 250 zł, w marcu 70 zł, w maju, i wrześniu po 270 zł, a listopadzie 140 zł. W rocznym PIT może więc odliczyć łącznie 530 zł, w tym:

za luty – 150 zł (250 zł – 100 zł)

za marzec – 0 zł (wydatki nie przekroczyły 100 zł)

za maj i wrześniu – 340 zł [(270 zł – 100 zł) x 2]

za listopad – 40 zł (140 zł – 100 zł).