Sprawa dotyczyła mężczyzny, który handlował papierosami w obszarze przygranicznym. Sprzedawał je zarówno po cenie w złotych, jak i w euro. Klienci mogli też płacić kartą. Rejestrując sprzedaż na kasie fiskalnej, podatnik wprowadzał cenę w złotych. Stosował przy tym przyjęty przez siebie na podstawie obserwacji rynkowych kurs walutowy.

Zakwestionował to naczelnik urzędu skarbowego. Uznał, że podatnik stosował błędne kursy przeliczeniowe, przez co za niektóre miesiące zaniżył VAT należny, a za inne – zawyżył.

Wydał więc decyzję określającą prawidłową, według niego, wysokość zobowiązania w VAT. Wskazał, że należało zastosować ustawowe zasady przeliczania kwot transakcji wyrażonych w walucie obcej, a nie dowolnie przyjęte przez podatnika.

Mężczyzna się z tym nie zgodził. W odwołaniu tłumaczył, że zawsze określał ceny sprzedawanych towarów w złotych, a nie w walucie obcej. Twierdził, że przeliczał ceny na walutę obcą jedynie na potrzeby przyjęcia od klienta zapłaty w euro.

Gdy Izba Skarbowa w Zielonej Górze nie uwzględniła jego odwołania, podatnik złożył skargę do WSA w Gorzowie Wielkopolskim. Sąd przyznał mu rację i uchylił decyzję izby. Orzekł, że w rozpatrywanej sprawie nie można mówić o stosowaniu dwóch cen na sprzedawane towary. Sąd zaakceptował twierdzenia podatnika, że przeliczał on cenę jedynie na potrzeby klientów, aby umożliwić im zapłatę w euro. Zdaniem WSA była to tylko czynność techniczna, niemająca wpływu na potrzeby rozliczenia VAT, w tym ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu sprzedaży.

Nie zgodził się z tym NSA. Uznał, że rację mają organy podatkowe. Sędzia Marek Kołaczek wyjaśnił, że gdyby zaakceptować pogląd podatnika i sądu I instancji, to można byłoby za towar kosztujący 1 złoty pobrać od klienta np. 100 euro (zakładając, że klient będzie gotów tyle zapłacić), a na kasie fiskalnej wbić właśnie 1 złoty.

Zasady rozliczenia transakcji w walucie obcej

Kwoty w walutach obcych należy przeliczać według kursu średniego danej waluty obcej, ogłoszonego przez NBP na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Jeśli podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego, a kwoty na fakturze są określone w walucie obcej, przelicza się je na złote według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez NBP na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury.

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 14 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 947/13. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia