Spółka chciała wznowić postępowanie dotyczące jej zobowiązania w VAT za 2004 r. Wcześniej zostało ono zakończone prawomocnym i niekorzystnym dla niej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I FSK 1154/09). Powołała się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych (sygn. akt C-80/11 i C-142/11). Jej zdaniem orzeczenie europejskiego trybunału to przesłanka, która pozwala wznowić postępowanie zgodnie z art. 240 par. 1 pkt 11 ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) Izba skarbowa uznała, że spółka nie może skutecznie domagać się wznowienia, gdyż przywołany wyrok nie dotyczył jej sytuacji. Sprawa trafiła do WSA w Opolu. Na rozprawie pełnomocnik firmy dodatkowo powołał się na inny wyrok TSUE. Sąd oddalił skargę. Nie analizował orzeczenia przywołanego w ostatniej chwili przez pełnomocnika, gdyż nie było ono zgodnie z wymogami z art. 241 par. 2 ordynacji podatkowej uwzględnione we wniosku o wznowienie postępowania w terminie miesiąca od jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zgodził się też z fiskusem co do wyroku przywołanego przez spółkę w odpowiednim trybie. Sąd przypomniał, że byłby on podstawą do wznowienia postępowania, tylko gdyby dotyczył tych samych przepisów, które były podstawą wydania decyzji wymiarowej. W tej zaś odmówiono spółce prawa do opodatkowania 0-proc. stawką VAT dostawy towarów na rzecz brytyjskiego podmiotu z uwagi na jego niewłaściwy nr NIP. Wyroki TSUE pozwalały zaś podatnikom na odliczenie daniny z pustych faktur, jeśli byli nieświadomi oszustwa i działali w dobrej wierze. Nie analizowano więc w nich kwestii ewentualnych braków formalnych, które wykluczają opodatkowanie stawką 0 proc. VAT.

Wyrok nie jest prawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Opolu z 4 grudnia 2013 r. (sygn. akt I SA/Op 547/13). www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia