Jego stanowisko nie jest wprawdzie wiążące dla sędziów unijnego trybunału, ale w praktyce często kierują się oni wskazówkami rzecznika przy wydawaniu wyroku.
Opinia rzecznika dotyczy wprawdzie sporu duńskiego przedsiębiorcy z tamtejszym fiskusem, ale może mieć znaczenie także dla polskich firm, ze względu na harmonizację przepisów o VAT w całej Unii Europejskiej.
Chodziło o spółkę zarządzającą parkingami zlokalizowanymi na terenie prywatnych nieruchomości. Spółka opublikowała regulamin korzystania z miejsc parkingowych, w którym zapisała m.in. zakaz parkowania. Kierowcy, którzy naruszyli postanowienia regulaminu, musieli płacić dodatkowe opłaty.
Początkowo spółka doliczała VAT do wszystkich opłat związanych z parkowaniem, potem jednak doszła do wniosku, że opłaty za naruszenie regulaminu parkowania nie powinny być opodatkowane, bo nie są związane z jakąkolwiek świadczoną przez nią usługą. Wystąpiła więc o zwrot zapłaconej już daniny (prawie 3,4 mln euro). Duński fiskus odmówił jednak zwrotu podatku.
Gdy spór trafił na wokandę duńskiego sądu najwyższego, ten zawiesił postępowanie i skierował pytanie prejudycjalne do TSUE. Wskazał, że praktyka rozliczania VAT z tytułu karnych opłat nie jest jednolita, organy podatkowe w Szwecji, Niemczech, a także wtedy jeszcze w Wielkiej Brytanii, uznają je za nieopodatkowane.
Rzecznik Jean Richard De La Tour przyznał w tym sporze rację duńskiemu fiskusowi. Dostrzegł podobieństwo między opłatami za naruszenie regulaminu parkowania a opłatami za przedwczesne rozwiązanie umowy telekomunikacyjnej. Do tych ostatnich TSUE odniósł się w wyroku z 11 czerwca 2020 r. (sygn. C-43/19). Nie miał wątpliwości, że są one opodatkowane, bo są związane z oferowaną usługą, z której klienci mogą w każdej chwili skorzystać.
Podobne argumenty przemawiają – zdaniem rzecznika generalnego TSUE – za opodatkowaniem opłat za naruszenie regulaminu parkowania. Istnieje bowiem bezpośredni związek między pobieraniem ich przez spółkę a możliwością parkowania przez kierowców. Opłaty te są rzeczywistym wynagrodzeniem za usługę parkingową, z której klient korzysta na wybranych przez siebie warunkach.
Rzecznik podkreślił, że opodatkowanie VAT nie może zależeć od prawidłowego bądź nieprawidłowego korzystania z miejsca parkingowego lub strefy parkingowej. Nie można bowiem – co stwierdził TSUE w wyroku z 25 listopada 2018 r. (sygn. C-295/17) – odmiennie traktować podatnika, który korzysta z usług w zamian za podstawową opłatę, i podatnika, który godzi się na korzystanie z usług po podwyższonych kosztach. ©℗
Opinia rzecznika generalnego TSUE z 3 czerwca 2021 r., sygn. C-90/20.