Na tle ustawy o komornikach sądowych i egzekucji z 29 sierpnia 1997r. (Dz.U. Nr 133, poz. 882 z późn. zm.), zwaną dalej u.k.s.i.e., ugruntowany został status komornika sądowego jako organu władzy publicznej. Konsekwencją tak ukształtowanej pozycji ustrojowej było korzystanie z wyłączenia od opodatkowania działalności egzekucyjnej na podstawie art. 15 ust.6 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Znaczącą zmianę wprowadziła interpretacja ogólna Ministra Finansów z 9 czerwca 2015 r. nr PT1.050.1.2015, stanowiąca, że komornik sądowy jest podatnikiem podatku VAT. Działalność komornika, polegająca na przymusowym zrealizowaniu obowiązku dłużnika wynikającego z orzeczenia sądu, została uznana za „usługę” w rozumieniu ustawy o podatku VAT i to nie podlegającą wyłączeniu spod opodatkowania. Stanowisko Ministra Finansów zostało jednoznacznie potwierdzone uchwałą NSA z 6 marca 2017 r. sygn. I FPS 8/16.

Nadal jednak nie zostało rozstrzygnięte, czy ciężar finansowy podatku VAT ponosi komornik, płacąc podatek z uzyskanych opłat egzekucyjnych wyliczonych na podstawie art. 43 i nast. u.k.s.i e., czy też ciężar ten obciąża stronę postępowania egzekucyjnego zobowiązaną do ponoszenia kosztów postępowania. Kwestii tej nie rozstrzyga interpretacja ogólna uznająca komornika za podatnika podatku VAT. Nie rozstrzyga jej również żaden przepis prawa. Nie ulega wątpliwości, że nie jest aktem normatywnym tzw. broszura Ministra Finansów, kategorycznie stwierdzająca, że kwota otrzymanego przez komornika wynagrodzenia zawiera w sobie podatek VAT. Wątpliwości budzi pogląd, że rozwiązania należy poszukiwać w przepisach ustawy z 5 lipca 2001 r. o cenach. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego (wyrok TK z 3 grudnia 2003 r., K 5/2002) komornik, który prowadzi swoją działalność zawodową na własny rachunek, nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej, w tym również ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, w konsekwencji nie dotyczy go przewidziany w art. 3 ust. 2 ustawy z 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. 2014.915) obowiązek uwzględniania w cenie „usługi” podatku od towarów i usług.