TEZA: Organy podatkowe mogą określić wysokość straty w takim terminie, w jakim są uprawnione do określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym. Będzie to pięć lat po upływie roku kalendarzowego, w którym upłynął pięcioletni okres przedawnienia zobowiązania podatkowego, w określeniu wysokości którego uwzględniona została wartość odliczonej straty.
Reklama
Sygn. akt II FSK 1227/14, prawomocny
WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO
z 23 lipca 2015 r.
STAN FAKTYCZNY
Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie było nieprawidłowe, zdaniem dyrektora urzędu kontroli skarbowej (dalej: UKS), określenie wysokości straty podatkowej przez spółkę, która rozpoczęła działalność w 2001 roku. W ocenie organu firma w początkowym okresie błędnie ustalała lata podatkowe, a także zaniżała przychody i zawyżała koszty podatkowe.
Po przeprowadzonej kontroli organ na podstawie art. 24 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) wydał w 2010 roku decyzję, w której określił spółce za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2002 r. do 30 września 2003 r. stratę w wysokości prawie 384 tys. zł.
Władze przedsiębiorstwa nie zgodziły się z tą decyzją i odwołały się do izby skarbowej. Twierdziły m.in., że dyrektor UKS nie mógł wydać decyzji określającej wysokość straty, ponieważ zobowiązanie za okres wskazany w decyzji uległo przedawnieniu. Dyrektor izby się z tym nie zgodził. Sprawa trafiła do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, że prawo do wydania decyzji określającej wysokość straty na podstawie art. 24 ordynacji podatkowej nie ulega przedawnieniu w rozumieniu art. 70 par. 1 tej ustawy, gdyż nie dotyczy zobowiązania podatkowego, co jednak nie oznacza, że nie jest ograniczone w czasie. Ograniczenie to wynika wyłącznie z funkcji, jaką dla ustalenia prawnopodatkowego stanu faktycznego odgrywa wysokość straty poniesionej przez podatnika w latach poprzednich. Decyzja określająca stratę na podstawie art. 24 ordynacji może zostać wydana tak długo, jak długo możliwa jest weryfikacja deklaracji za rok podatkowy, w którym strata ta została odliczona.
UZASADNIENIE
Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji. Orzekł, że decyzja określająca wysokość straty na podstawie art. 24 ordynacji podatkowej może zostać wydana tak długo, jak długo możliwa jest weryfikacja deklaracji za rok podatkowy, w którym strata ta została odliczona. W przypadku odliczenia straty termin do wydania decyzji określającej stratę rozpocznie swój bieg od początku terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, którego wysokość została określona przy uwzględnieniu odliczonej straty podatkowej. Jeżeli natomiast w terminach z art. 7 ust. 5 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.) lub z art. 9 ust. 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) podatnik nie odliczył straty, prawo do wydania decyzji określającej wysokość straty podatkowej nie będzie czasowo ograniczone, ponieważ nieodliczona strata nie miała w takiej sytuacji wpływu na jakiekolwiek mogące podlegać przedawnieniu zobowiązanie.