Pytanie zadał przedsiębiorca planujący zawiązanie spółki z o.o., która zajęłaby się wytwarzaniem i sprzedażą trójwymiarowych modeli ludzi. Spółka nabyłaby w tym celu niezbędny sprzęt i oprogramowanie od przedsiębiorcy, który udzieliłby jej również licencji dystrybucyjnej na wytworzone dotychczas modele 3D.
Wybrałaby opodatkowanie w formie estońskiego CIT. Zdaniem przedsiębiorcy spełniłaby wszystkie wymagane w tym celu warunki, o których mowa w art. 28j ustawy o CIT. Jednym z nich jest osiąganie w pierwszym roku podatkowym mniej niż 50 proc. przychodów (liczonych z uwzględnieniem należnego VAT) z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw, co wynika z art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e i art. 28j ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT. Przedsiębiorca przekonywał we wniosku o interpretację, że także ten warunek zostałby spełniony. Spółka nie będzie bowiem osiągać przychodów z praw autorskich, ich zbywania ani dzierżawy. Będzie zarabiać na sprzedaży produktu, co jest wprawdzie powiązane z udzieleniem klientom licencji na używanie modelu 3D, ale nie oznacza, że przychody będą osiągane z praw autorskich. Przedsiębiorca przywołał treść objaśnień ministra finansów z 23 grudnia 2021 r., w których wskazano, że „wprowadzone w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT warunki dotyczące struktury przychodów mają w zamierzeniu ograniczać możliwość korzystania z nowej formy opodatkowania tym podmiotom, które nie prowadzą aktywnej działalności gospodarczej, a swoje dochody opierają na pasywnych źródłach przychodów”. Skoro spółka będzie prowadzić aktywną działalność gospodarczą i jej przychody ze sprzedaży produktów w formie udzielania licencji będą pochodzić z działalności, a nie z praw autorskich, zostaną spełnione wszystkie warunki pozwalające opłacać estoński CIT – przekonywał.