Jeśli w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania nie ma klauzuli „beneficial owner”, to organ podatkowy nie może sięgać po postanowienia Modelowej konwencji OECD i żądać daniny od odsetek wypłacanych za granicę – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Chodziło o opodatkowanie odsetek, które podatnik miał płacić na rzecz agenta globalnego w związku z przystąpieniem spółki do struktury globalnego cash-poolingu. Użytkownicy cash-poolingu mają, dzięki użyciu skonsolidowanego rachunku bankowego możliwość kompensowania (wyrównywania) przejściowych nadwyżek wykazywanych u jednych podmiotów z niedoborami innych podmiotów z tej samej grupy. Zasadą jest, że w sytuacji gdy to podatnik korzysta z nadwyżki innego podmiotu, musi on zapłacić odsetki na rzecz agenta globalnego.
W tej sprawie jednak w grę wchodziła polsko-francuska umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, ponieważ agent miał siedzibę na terytorium Francji. Z umowy wynika, że odsetki podlegają opodatkowaniu w tym państwie, w którym siedzibę posiada ich odbiorca (art. 11 umowy).