Rzecz dotyczy osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą i rozliczających VAT.

Rozporządzenie ministra finansów z 28 marca 2011 r. (Dz.U. z 2011 r. nr 68, poz. 360) w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, mówi w par. 5 ust. 1 pkt 1, że faktura powinna zawierać co najmniej imiona i nazwiska lub nazwy (bądź nazwy skrócone) sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy. Nie wskazuje, o jakie adresy chodzi.

Rejestrując działalność gospodarczą, początkujący przedsiębiorca podaje w formularzu CEIDG-1 m.in. adres zamieszkania, adres miejsca zameldowania (jeśli jest inny niż ten pierwszy), adres głównego miejsca wykonywania działalności, adres do doręczeń (jeśli jest inny niż poprzedni). Jeden z nich może też być – ale nie musi – adresem miejsca przechowywania dokumentacji księgowej, który również należy wpisać.

Z kolei rejestrując się na potrzeby rozliczania podatku od towarów i usług, przedsiębiorca w zgłoszeniu VAT R podaje adres zamieszkania.

Tyle przepisy. Jakie więc dane przedsiębiorca powinien podać na pieczątkach, dokumentach, a przede wszystkim fakturach? Wydawałoby się, że nie ma to większego znaczenia, jeśli tylko możliwa jest prawidłowa identyfikacja podatnika. W praktyce jednak pojawiają się problemy.

Nie tylko teoria

Nasz czytelnik nie może pogodzić się z decyzją urzędu skarbowego, który nakazał mu posługiwanie się danymi „z domu, a nie z pracy”. Prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna (produkcja artykułów plastikowych, zatrudnia 20 osób) w Warszawie, mieszka pod Warszawą. Na pieczątce, fakturach i drukach firmowych posługuje się nazwą i adresem firmy. Urząd skarbowy to zakwestionował i wskazał, że powinien posługiwać się adresem zamieszkania.

– Uważam, że jest to nadinterpretacja przepisów, wręcz złośliwa – stwierdza czytelnik – bo jeśli regulacje są nieprecyzyjne, to nie można ich interpretować na niekorzyść podatników. Proszę sobie wyobrazić firmę, której urzędnik poleca dokonanie korekty faktur sprzedaży i wystawienie not korygujących do faktur zakupu, gdy firma w ciągu roku ma 1000 faktur zakupowych i 500 sprzedażowych.

Także w ocenie doradcy podatkowego Wojciecha Serafińskiego działanie urzędu skarbowego jest wyrazem nadinterpretacji przepisów. – Z żadnego przepisu nie wynika obowiązek umieszczania na fakturach adresu zamieszkania – zapewnia. Według niego prawo nie reguluje tej kwestii, a w praktyce przyjmuje się, że na dokumentach powinien widnieć adres miejsca, w którym prowadzona jest działalność. Adres zamieszkania podaje się wyłącznie wtedy, gdy jest taki sam jak adres firmy. Ekspert zwraca uwagę, że z punktu widzenia egzekwowania prawa podatkowego adres nie ma żadnego znaczenia.