Podatnik, który odebrał działkę niewdzięcznemu bratu, a następnie ujął ją jako własny środek trwały, ma prawo przy jej sprzedaży odliczyć wydatek na jej zakup – wynika z wyroku WSA w Warszawie.
Reklama
Chodziło o mężczyznę, który za pieniądze z majątku prywatnego kupił zabudowaną działkę. Zapłacił za nią 1,2 mln zł. W 2013 r. podarował swojemu bratu udział 9/10 części w tej nieruchomości. Wartość darowanej części określili na 1 mln zł.
W 2017 r. mężczyzna odwołał darowiznę. Powodem była rażąca niewdzięczność brata. Darowana część działki o wartości 1 mln zł wróciła do majątku osobistego darczyńcy.
Mężczyzna postanowił, że wykorzysta całą działkę do prowadzenia działalności gospodarczej. Przedsiębiorca postanowił, że wybuduje na niej budynek z lokalami mieszkalnymi na krótkotrwały wynajem. Nieruchomość stała się jego środkiem trwałym.

Reklama
Nie było wątpliwości, że zwrot darowizny nie generuje przychodu. Sporne nie było też to, że w trakcie wykorzystywania nieruchomości na potrzeby działalności gospodarczej podatnik nie będzie mógł amortyzować gruntu dla potrzeb podatkowych.
Spór z fiskusem toczył się o to, czy w razie ewentualnego zbycia nieruchomości podatnik będzie mógł ująć w kosztach całą kwotę wydaną na nabycie działki (1,2 mln zł).
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że podatnikowi wolno będzie zaliczyć do kosztów tylko 200 tys. zł. Uznał, że zwrot darowizny spowodował jej ponowne nabycie, przy czym było to nabycie nieodpłatne, które nie może generować podatkowych kosztów. Wyjaśnił, że podatnik powinien uwzględnić dwie daty nabycia: jedną, w ramach której nabył 1/10 udziałów w działce (za 200 tys. zł) i drugą, gdy nieodpłatnie odzyskał darowiznę (interpretacja nr 1462-IPPB1. 4511.132.2017.2.ES).
Interpretację tę uchylił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Jak powiedziała sędzia Beata Sobocha, skład orzekający nie był w stanie pojąć sposobu rozumowania organu podatkowego, który nie zauważył, że art. 22g ustawy o PIT ma nie tylko punkt 1, ale także punkt 3.
– Z tego punktu wynika, że za wartość początkową środków trwałych uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób – wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.
Wyrok jest nieprawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Warszawie z 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 3443/17.