Zgłoszenie spadku

Pierwsza dotyczy osób z tzw. zerowej grupy podatkowej, do której zaliczają się: małżonkowie, zstępni (dzieci i wnuki), wstępni (rodzice i dziadkowie), rodzeństwo, pasierbowie, ojczym, macocha. Nie muszą oni płacić podatku niezależnie od wartości spadku. Umożliwia im to zwolnienie zawarte w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Warunkiem jest zgłoszenie spadku do urzędu skarbowego (na formularzu SD-Z2), chyba że jego wartość nie przekracza kwoty wolnej od podatku. Spadkobiercy mają na to sześć miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku. Jeżeli nie zdążą, muszą zapłacić podatek. Dotychczas tego terminu nie dało się przywrócić, nawet jeżeli podatnik nie był w stanie złożyć SD-Z2, bo leżał w śpiączce w szpitalu.

Teraz, zgodnie z nowym art. 4c do ustawy, urząd skarbowy będzie mógł przywrócić sześciomiesięczny termin na zgłoszenia nabycia:

- w drodze dziedziczenia własności rzeczy lub praw majątkowych (art. 4a ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy),

- w drodze dziedziczenia lub zapisu windykacyjnego własności przedsiębiorstwa osoby fizycznej lub udziału w nim (art. 4b ust. 1 pkt 1 ustawy).

Podatnik będzie musiał złożyć wniosek w tej sprawie i uprawdopodobnić, że uchybienie terminu do zgłoszenia spadku nastąpiło bez jego winy. Zmiana nie dotyczy darowizn.

Organy będą mogły przywrócić termin na zgłoszenie spadku, jeżeli nabycie nastąpi od 7 stycznia 2026 r. albo jeśli 6-miesięczny termin na zgłoszenie nabytego majątku nie upłynie do tego dnia.

Obowiązek podatkowy

Nowelizacja określi też jednolity moment powstania obowiązku podatkowego przy spadkobraniu. Nie będzie on powstawał przyjęcia spadku, ale dopiero z chwilą formalnego potwierdzenia nabycia spadku przez sąd lub notariusza. Chodzi o:

- uprawomocnienie się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku,

- zarejestrowanie aktu poświadczenia dziedziczenia,

- wydanie europejskiego poświadczenia spadkowego.

Podatnicy zyskają więc więcej czasu na złożenie zeznania podatkowego.