O interpretację w tej sprawie wystąpił do Izby Skarbowej w Katowicach wspólnik spółki cywilnej zajmującej się wynajmowaniem nieruchomości. W latach 2008–2010 spółka wybudowała budynek usługowy z częścią mieszkalną. W 2010 r. powiatowy inspektor nadzoru budowlanego udzielił pozwolenia na użytkowanie pomieszczeń usytuowanych na parterze. Po odbiorze tej części budynku wspólnik wprowadził go do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Zaczął też wynajmować pomieszczenia klientom i osiągać z tego tytułu przychody. Chciał uzyskać potwierdzenie, czy może rozliczać odpisy amortyzacyjne od parteru budynku.

Dyrektor katowickiej izby odpowiedział, że jest to niemożliwe. Stwierdził, że amortyzować można dopiero taki budynek, który jest w pełni ukończony, tj. wtedy, gdy cały obiekt będzie kompletny i zdatny do użytku. Wówczas spełni on definicję środka trwałego określoną w ustawie o PIT.

Wspólnik się z tym nie zgodził i złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Sąd przyznał mu rację i uchylił interpretację izby. Orzekł, że ustawa o PIT nie daje odpowiedzi na pytanie, jakie warunki musi spełnić środek trwały, aby można było uznać, że jest on kompletny i zdatny do użytku. Dlatego należy uwzględnić rolę, jaką będzie spełniał w prowadzonej przez podatnika działalności. Skoro właściwy organ nadzoru budowlanego wydał pozwolenie na użytkowanie, to należy przyjąć, że wynajmowanie tej części budynku, a więc osiąganie z niej przychodów i amortyzacja są zgodne z prawem – podkreślił sąd.

Rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy Naczelny Sąd Administracyjny. Stwierdził, że odebrana przez nadzór budowlany część budynku, mimo niezakończonych w całości prac budowlanych, spełnia definicję środka trwałego i może podlegać amortyzacji.

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 8 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 1274/12.