Firma poniosła koszty holowania samochodu służbowego, które nie zostaną zwrócone z ubezpieczenia.

– Jak należy je ująć w księgach rachunkowych – pyta pani Barbara z Wrocławia.

Zgodnie z art. 22 ust. 5C ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2010 nr 51, poz. 307 z późn. zm.) oraz art. 15 ust. 4d ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 nr 74, poz. 397) jest to koszt pośredni zaliczany do kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia. Jak wyjaśnia Jolanta Kobierowska, księgowa w FPA, będzie tak niezależnie od tego, czy samochód, który był holowany, miał ważną polisę AC, czy nie.

– Zgodnie z art.3 ust 1. pkt 32 ustawy o rachunkowości należy wnioskować, że skoro nie są to koszty związane z bezpośrednią działalnością operacyjną jednostki, to należy je zakwalifikować do pozostałych kosztów operacyjnych – twierdzi nasza rozmówczyni. Według eksperta księgowanie będzie wyglądało następująco: strona Wn konta 766 – Pozostałe koszty operacyjne, strona Ma konta 202 – Rozrachunki z dostawcami.

Jolanta Kobierowska podkreśla, że gdyby firma nie posiadała dobrowolnej polisy ubezpieczeniowej, to strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów powypadkowych nie mogłaby zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Przepisy o VAT (Dz.U. z 2004 r. nr 54, poz. 535 z późn. zm.) nie przewidują specjalnych procedur do odliczania VAT z faktur dokumentujących remont, jak i holowanie samochodu. Zastosowanie ma tu zasada ogólna, której jedynym warunkiem jest wykorzystywanie samochodu do działalności opodatkowanej.

Podstawa prawna

Art.3 ust 1. pkt 32 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.).