Rozliczanie najmu według skali podatkowej daje możliwość obniżenia podstawy opodatkowania o wydatki poniesione na remont lub modernizację wynajmowanego lokalu lub budynku. Takie nakłady, w zależności od ich wysokości oraz charakteru, podatnik wlicza w koszty bezpośrednio lub poprzez amortyzację.

Remont czy modernizacja

Przepisy podatkowe nie zawierają definicji remontu i modernizacji, a tym samym nie ustalają jednoznacznej granicy między remontem a modernizacją. W konsekwencji podatnicy mają tendencję, by za remont uznawać wszelkie prace związane z renowacją nieruchomości. Z kolei fiskus skłonny jest większość z nich kwalifikować jako modernizację. Ze stosowanych powszechnie interpretacji wynika jedynie, że remont polega na przywróceniu stanu poprzedniego, zaś modernizacja oznacza poprawienie tego stanu. Przykład: wymiana okien z drewnianych na drewniane to remont, zaś drewnianych na plastikowe czy metalowe to już modernizacja.

Ponadto gdy lokal lub budynek nie był jeszcze amortyzowany (wpisany do ewidencji środków trwałych), to w przypadku nieruchomości używanej wydatki nawet na remont, niezależnie od ich wysokości, nie powinny być wliczane w koszty wprost, lecz uwzględnione przy ustalaniu wartości początkowej nieruchomości dla celów amortyzacji. Zgodnie bowiem z przepisami podatkowymi regulującymi zasady amortyzacji, przy ustalaniu wartości początkowej środka trwałego trzeba uwzględnić nie tylko wydatki poniesione na jego nabycie, ale w ogóle wszystkie wydatki podatnika związane z tym środkiem trwałym, poniesione do momentu wpisania go do ewidencji środków trwałych.