Zdaniem Szefa KAS nie są to wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą spółki. Fiskus prezentuje takie stanowisko już od dłuższego czasu. Przykładem są interpretacje indywidualne dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 23 grudnia 2025 r.(sygn. 0111-KDIB1-1.4010.536.2025.2.KM), z 3 grudnia 2025 r. (sygn.0111-KDWB.4010.147.2025.2.KP). z 15 lipca 2025 r. (sygn.

0111-KDIB1-1.4010.311.2025.1.RH). Potwierdzano w nich, że wpłaty na PFRON nie są ani wydatkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą, ani ukrytym zyskiem. Spółki, które ponoszą ten wydatek nie muszą więc płacić z tego tytułu estońskiego CIT. Dlaczego zatem interpretacja indywidualna z 30 listopada 2022 r. musiała zostać uchylona? Problem okazał się proceduralny. Dyrektor KIS samodzielnie ocenił w niej charakter innych wpłat na PFRON, które pracodawca ponosi w dniu rozwiązania umowy z niepełnosprawnym pracownikiem. Spółka jednak o to nie pytała.

Wpłaty na PFRON

We wniosku o wydanie interpretacji tłumaczyła, że od 2022 r. opłaca ryczałt od dochodów spółek czyli tzw. estoński CIT. Zatrudnia ponad 100 osób w przeliczeniu na pełne etaty, ale nie osiąga odpowiednika wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Z tego właśnie względu co miesiąc przekazuje wpłaty na PFRON zgodnie z art. 21 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 913). Podkreślała, że działa na wysoce konkurencyjnym rynku i dlatego właśnie nie jest w stanie spełnić ustawowego wskaźnika zatrudnienia.

Co mówił dyrektor KIS

Z tych właśnie względów spółka przekonywała, że wpłaty na PFRON, których dokonuje są wydatkami związanymi z działalnością gospodarczą. Nie mogą więc być opodatkowane ryczałtem w myśl art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Dyrektor KIS to potwierdził. Odniósł się przy tym jednak również do wpłat na PFRON o których mowa w art. 23 ustawy. Przepis ten mówi, iż pracodawca, który nie wydzieli lub nie zorganizuje w przepisanym terminie stanowiska pracy dla osoby niepełnosprawnej powinien wpłacić na PFRON kwotę 15-krotności przeciętnego wynagrodzenia takiego pracownika w dniu rozwiązania z nim umowy o pracę.

Szef KAS poprawia interpretację indywidualną

I to właśnie stało się powodem zmiany interpretacji indywidualnej. Szef KAS zwrócił uwagę, że dyrektor KIS nie miał prawa odnosić się do wpłat na PFRON o których mowa w art. 23 ustawy. Potwierdził przy tym, że wpłaty wynikające z art. 21 są nieopodatkowanymi wydatkami związanymi z działalnością gospodarczą. Obowiązek ich ponoszenia jest bowiem bezpośrednią konsekwencją poziomu i struktury zatrudnienia u pracodawcy, a zatem okoliczności nierozerwalnie związanych z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa.