Sprawa dotyczyła połączenia dwóch spółek kapitałowych, które zostało rozliczone księgową metodą łączenia udziałów. Zgodnie z art. 44c ustawy o rachunkowości takie połączenie polega na zsumowaniu określonych pozycji aktywów i pasywów, a także przychodów i kosztów połączonych spółek. Odbywa się to – co istotne – bez zamknięcia ksiąg spółki przejmowanej, jeżeli nie powoduje to powstania nowej jednostki (art. 12 ust. 3 pkt 2).

Problem polegał na tym, że spółka przejmowana miała straty podatkowe. Część z nich sama już rozliczyła, pozostała jednak reszta. Spółka przejmująca uważała, że będzie mogła ją odliczyć od podstawy opodatkowania wyliczonej po zsumowaniu własnych przychodów i kosztów z przychodami i kosztami spółki przejmowanej.
Reklama
Dyrektor izby skarbowej nie podzielił jej zdania. Wskazał, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT przy ustalaniu dochodu nie można uwzględniać strat przedsiębiorstw przekształcanych, łączonych, przejmowanych bądź dzielonych w przypadku przekształcenia formy prawnej, a także łączenia bądź podziału przedsiębiorców. Wyjątkiem jest przekształcenie spółki w inną spółkę, co w tym wypadku nie ma miejsca. Tego samego zdania był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Zwrócił uwagę na to, że sukcesja podatkowa, o której mowa w art. 93c ordynacji podatkowej, ma zastosowanie tylko, gdy inne przepisy szczególne nie stanowią inaczej. W tym wypadku takim przepisem szczególnym jest art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, który wyklucza uwzględnianie strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych lub przejmowanych albo też dzielonych w przypadku przekształcenia, łączenia lub podziału przedsiębiorców. W rezultacie spółka przejmująca nie będzie mogła rozliczyć strat spółki przejmowanej.
Wyrok jest nieprawomocny.
ORZECZNICTWO
Wyrok WSA z 9 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 1038/14. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia