Reklama
Klauzula, na którą powołał się sąd (standstill), wynika z unijnych dyrektyw kapitałowych i mówi o tym, że jeśli państwo członkowskie w pewnym momencie przestanie naliczać podatek kapitałowy, to nie może później ponownie go wprowadzić.
Problem polega na tym, że przepisy dyrektywy mają zastosowanie tylko do spółek kapitałowych, a polski ustawodawca wyłączył z tej grupy spółki komandytowo-akcyjne, komandytowe, partnerskie, jawne i cywilne. Dziś jest już jednak utrwalone orzecznictwo, że spółki kapitałowe to także spółki komandytowo-akcyjne (wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE, sygn. akt C-357/13) oraz komandytowe.
Sprawa rozpatrywana przez NSA dotyczyła spółki komandytowej, której kapitał zakładowy został podwyższony w 2010 r. aportami komandytariuszy. Wnieśli oni wkłady niepieniężne w postaci prawa użytkowania wieczystego zabudowanych nieruchomości gruntowych. Notariusz pobrał od każdego wkładu podatek w wysokości 0,5 proc. Spółka go zapłaciła, ale już w 2011 r. wystąpiła o stwierdzenie nadpłaty i zwrot podatku wraz z odsetkami. Doszła bowiem do wniosku, że skoro po wejściu do UE Polska zrezygnowała z pobierania PCC od transakcji objętych VAT, to nie mogła później powrócić do ich opodatkowania.
Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał inaczej. Stwierdził, że dyrektywa kapitałowa ma zastosowanie wyłącznie do spółek kapitałowych, a spółka komandytowa taką nie jest. W związku z tym o jej opodatkowaniu decydują wyłącznie regulacje krajowe.
Do takich samych wniosków doszedł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Stwierdził, że klauzula standstill nie dotyczy spółek osobowych.
Spółka wygrała dopiero w NSA. Sąd powołał się na dotychczasowe orzecznictwo w sprawie traktowania spółek komandytowych jako kapitałowych. W związku z tym stwierdził, że nie powinny one płacić PCC od czynności, których opodatkowanie było zwolnione w dacie 1 stycznia 2006 r.
Podobnie NSA orzekł w wielu innych wyrokach zapadłych tego samego dnia w sprawie tej samej spółki. Wszystkie są prawomocne. ©?
ORZECZNICTWO
Wyroki NSA z 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II FSK 1402/13, II FSK 1455/13, II FSK 1422/13, II FSK 1423/13, II FSK 1424/13, II FSK 1425/13, II FSK 1464/13, II FSK 1596/13, II FSK 1593/13, II FSK 1590/13, II FSK 1645/13, II FSK 1862/13, II FSK 1594/13, , II FSK 1644/13, II FSK 1859/13, II FSK 1597/13, II FSK 1595/13, II FSK 1589/13, II FSK 1592/13. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia