Polski Ład zakłada uchylenie art. 15e ustawy o CIT, zgodnie z którym dotychczas koszty usług niematerialnych (np. doradcze czy reklamowe) od podmiotów powiązanych można było zaliczać do kosztów podatkowych jedynie do określonego limitu. To chyba dobrze, że nie będzie tego przepisu? Od momentu, gdy wszedł on w życie (w 2018 r.), było z nim wiele problemów interpretacyjnych.
Samo uchylenie art. 15e ustawy o CIT byłoby oczywiście bardzo dobrą i oczekiwaną zmianą, gdyby nie towarzyszyły temu inne, niekorzystne modyfikacje. Niestety na uchylenie art. 15e trzeba patrzeć szerzej, łącznie z trzema innymi zmianami, w których pojawią się rozwiązania mogące efektywnie prowadzić do zbliżonych skutków jak te, które wynikają z wciąż jeszcze obowiązującego art. 15e. Chociaż być może obejmą one inną grupę przedsiębiorców. Chodzi o projektowany nowy podatek minimalny od przychodów (art. 24ca), a także o podatek od przerzuconych dochodów (art. 24aa) oraz całkowite wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów tzw. ukrytych dywidend (art. 16 ust. 1 pkt 15b oraz ust. 1c).