statystyki

Jak właściciel ma rozliczyć bezumowne korzystanie z jego lokalu użytkowego

autor: Marcin Szymankiewicz,24.11.2018, 15:00
W sytuacji, gdyby korzystający z lokalu użytkował go za zgodą właściciela (nawet dorozumianą), płacąc z tego tytułu określone kwoty, bądź w sytuacji kiedy właściciel lokalu – z różnych względów – tolerowałby sytuację, w której przy braku formalnego stosunku prawnego inny podmiot korzysta z należącej do niego rzeczy (tj. w przypadkach, kiedy bezumowne korzystanie z lokalu podlegałoby objęciu podatkiem VAT), datę powstania przychodu należałoby określić, kierując się art. 12 ust. 3a i 3c ustawy o CIT.

W sytuacji, gdyby korzystający z lokalu użytkował go za zgodą właściciela (nawet dorozumianą), płacąc z tego tytułu określone kwoty, bądź w sytuacji kiedy właściciel lokalu – z różnych względów – tolerowałby sytuację, w której przy braku formalnego stosunku prawnego inny podmiot korzysta z należącej do niego rzeczy (tj. w przypadkach, kiedy bezumowne korzystanie z lokalu podlegałoby objęciu podatkiem VAT), datę powstania przychodu należałoby określić, kierując się art. 12 ust. 3a i 3c ustawy o CIT.źródło: ShutterStock

Y spółka z o.o. (podatnik VAT czynny) prowadzi działalność polegającą głównie na wynajmie lokali użytkowych. Spółka nie ma statusu małego podatnika. Rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy. VAT i zaliczki na CIT rozlicza za okresy miesięczne. Spółka zawarła umowę najmu m.in. z firmą X (podatnik VAT czynny). Zgodnie z umową czynsz najmu w wysokości 1300 zł za okresy miesięczne był płatny z góry do 10. dnia danego miesiąca. Media we własnym zakresie nabywał najemca. Z uwagi na zaległości w czynszu spółka wypowiedziała umowę najmu lokalu firmie X z dniem 30 listopada 2017 r. i na ten sam dzień wyznaczyła termin opuszczenia lokalu. Najemca nie opuścił jednak lokalu w wyznaczonym terminie i nadal prowadził w nim działalność gospodarczą. W związku z tym spółka podjęła kroki prawne zmierzające do eksmisji najemcy. Wyrokiem sądu rejonowego z 5 listopada 2018 r. najemca został zobowiązany do opuszczenia lokalu i zapłaty stosowanego odszkodowania wraz z odsetkami. W wyniku wyroku sądowego najemca opuścił lokal 12 listopada 2018 r., a 19 listopada 2018 r. spółka otrzymała od firmy X należne odszkodowanie (w kwocie odpowiadającej poniesionym stratom i utraconym korzyściom) wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej wysokości 18 756,02 zł. W okresie od dnia następującego po dniu, jaki spółka wyznaczyła na opuszczenie lokalu, spółka w żaden sposób, nawet dorozumiany, nie akceptowała przebywania dotychczasowego najemcy w lokalu, wszelkie kroki prawne zmierzały do eksmisji najemcy. W związku z tym nie wystawiała faktur za okres bezumownego korzystanie z lokalu. Jak spółka powinna rozliczyć otrzymane odszkodowanie z tytułu bezumownego korzystania z lokalu użytkowego? 

vat

Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (zob. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT). Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (zob. art. 7 ust. 1 in principio ustawy o VAT). Z kolei stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, ale też zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy. Zaniechanie działania lub tolerowanie czynności lub sytuacji podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywane jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta usługi.


Pozostało jeszcze 74% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane