Chodziło o spółkę, która planowała rozszerzyć działalność w obszarze zbierania, transportu, recyklingu i przetwarzania odpadów. Dla kontrahentów odpady nie przedstawiają wartości użytkowej, natomiast ich odbiór pozwoli wywiązać się z obowiązku środowiskowego.

We wniosku o interpretację spółka wyjaśniła, że czasem ze względu na marginalną wartość odpadu jej kontrahenci nie wystawią faktury lub uznają, że transakcja nie wymaga formalnego dokumentowania. Sama planowała szczegółowo dokumentować odbiór odpadów, m.in. za pomocą umów z kontrahentami, protokołów odbioru oraz ewidencji w systemie BDO.

Uważała, że mimo braku faktury będzie mogła rozpoznać koszty uzyskania przychodów. Argumentowała, że do wykazania kosztu nie potrzeba faktury, poniesienie kosztu można wykazać na podstawie innych wiarygodnych dokumentów. Rozpoznanie kosztów nie zależy również od faktycznej zapłaty – stwierdziła.

Nie ma podatkowego kosztu

Nie zgodził się z nią dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. W interpretacji z 1 października 2025 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.391.2025.1.BD) zauważył, że już w momencie nabycia odpadów spółka wie, iż nie będzie zobowiązana do zapłaty. Natomiast podstawowym warunkiem rozpoznania kosztu podatkowego jest jego rzeczywiste i definitywne poniesienie z majątku podatnika. Brak faktury oznacza również brak wymagalnego zobowiązania. Skoro nie będzie zapłaty, to nie będzie faktycznego poniesienia wydatku – wyjaśnił dyrektor KIS.

Przychód z nieodpłatnych świadczeń

Zwrócił zarazem uwagę na to, że w tej sytuacji spółka, skoro nie zapłaci za odpady, uzyska przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Tak samo orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.

Jak uzasadniła wyrok sędzia Małgorzata Gorzeń, kosztem uzyskania przychodu może być wyłącznie wydatek faktycznie poniesiony. Natomiast w tej sytuacji spółka nie będzie miała żadnego zobowiązania względem kontrahenta, skoro nie wystawi on dokumentu kreującego swoją wierzytelność i dług po stronie spółki.

– Spółka chciałaby, aby nieponiesiony wydatek mógł być uznany za koszt, nie do końca precyzując, w jaki sposób miałby być on wyliczony i jak miałby być zaakceptowany przez stronę przeciwną – tłumaczyła sędzia Gorzeń. Wyrok jest nieprawomocny. ©℗

Autor jest doradcą podatkowym

orzecznictwo