Wyjaśnił to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Chodziło o spółkę, która udostępniała kontrahentowi walutę wirtualną. Kontrahent zobowiązał się do zwrotu tej samej ilości kryptowaluty, ale powiększonej o nadpłatę. Był to ekwiwalent wynagrodzenia za korzystanie z waluty.
Kryptowaluty. Kiedy przychód, kiedy koszt?
Spółka była zdania, że podatkowy przychód uzyskuje w momencie otrzymania nadpłaty w kryptowalucie, według wartości rynkowej (art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT). Uważała, że w tym samym momencie powinna rozpoznać koszt jego uzyskania – w tej samej wysokości, zgodnie z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT.
Koszt dopiero przy zbyciu
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że przychód powstaje w momencie otrzymania przez spółkę nadpłaty w kryptowalucie. Nie zgodził się natomiast, że w tym samym momencie spółka ma prawo rozpoznać koszt uzyskania tego przychodu. Może ona potrącić koszt dopiero w momencie zbycia waluty wirtualnej – stwierdził w interpretacji z 1 września 2025 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.332.2025.2.SP). Jako podstawę wskazał art. 15 ust. 1i ustawy o CIT.
Wyjaśnił, że art. 15 ust. 11 ustawy o CIT, na który powołuje się spółka, odnosi się do przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f tej ustawy o CIT. Pozwala on na rozliczenie wydatków bezpośrednio poniesionych na nabycie waluty wirtualnej. Natomiast przychód, jaki uzyskuje spółka w wyniku otrzymania nadpłaty z tytułu udostępnienia walut wirtualnych, powstaje na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT i w wysokości określonej na podstawie art. 12 ust. 5 ustawy o CIT. W związku z tym wydatek z tytułu nabycia tej waluty spółka może rozliczyć jako koszt zgodnie z art. 15 ust. 1i ustawy o CIT.
Tak samo orzekł WSA w Gdańsku. – Wszystkie wywody, które miałyby przybliżyć logikę tego rodzaju widzenia przepisów, jaką prezentuje spółka, nie przystają do samego brzmienia przepisów – uzasadniła wyrok sędzia Joanna Zdzienicka-Wiśniewska.
Wyrok jest nieprawomocny.
Wyrok WSA w Gdańsku z 20 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 840/25