Wyrok dotyczył spółki, która na użyczonej od innej firmy działce wybudowała drogę wewnętrzną. Budowę traktowała jako inwestycję w obcym środku trwałym. W 2010 r. właściciel gruntu zrzekł się jednak własności na rzecz Skarbu Państwa, w związku z czym umowa użyczenia uległa rozwiązaniu.

Firma chciała zaliczyć stratę z tytułu likwidacji inwestycji do kosztów uzyskania przychodu. Wprawdzie art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT zabrania zaliczania do kosztów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, ale – jak podkreślała spółka – dotyczy to tylko sytuacji, gdy środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności. W tej sprawie – argumentowała – droga nie utraciła przydatności gospodarczej, bo mimo zmiany właściciela jest nadal wykorzystywana, tyle że bezumownie.

Czym jest środek trwały i jak dokonać jego wstępnej wyceny

Izba Skarbowa w Poznaniu nie zgodziła się ze spółką. Uznała, że rozwiązanie umowy użyczenia nie jest równoznaczne z fizyczną likwidacją środka trwałego, a tylko ta pozwalałaby zaliczyć stratę do kosztów.

Spółka zaskarżyła tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który przyznał jej rację. Uznał, że straty powstałe w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych inwestycji w obcych środkach trwałych podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.

Tego samego zdania był Naczelny Sąd Administracyjny. W ustnym uzasadnieniu wyroku sędzia Zbigniew Kmieciak wyjaśnił, że izba skarbowa źle zinterpretowała pojęcie likwidacji. Należało odwołać się do uchwały siedmiu sędziów NSA z 25 czerwca 2012 r. (sygn. akt II FPS 2/12), z której wynika, że likwidacja środka trwałego nie jest równoznaczna z jego unicestwieniem. W związku z tym likwidacją może być także wygaśnięcie umowy użyczenia.

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 19 marca 2014 r., sygn. akt II FSK 797/12. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia