Sprawa dotyczyła spółki osobowej, która nabywała składniki majątkowe od swoich wspólników – albo poprzez ich zakup, albo jako wkład, a także od innych osób. Przy transakcjach nabycia nieruchomości lub zmiany umowy spółki w związku z wniesieniem do niej wkładu PCC pobierał notariusz. W innych przypadkach spółka sama odprowadzała podatek. Interpretacja miała rozstrzygnąć, czy wartość zapłaconej przez spółkę daniny stanowi dla wszystkich jej wspólników – proporcjonalnie do ich udziału w zysku/stracie – koszt uzyskania przychodu w prowadzonej przez nich pozarolniczej działalności gospodarczej.

Występujący o wykładnię wspólnik uważał, że zapłacony podatek może zaliczyć do kosztów. Powołał się na art. 8 ust. 2 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), który nakazuje stosować zasadę proporcjonalnego rozdziału przychodów, także do kosztów ich uzyskania. Był zdania, że kwota zapłaconego przez spółkę PCC powinna być rozliczana przez wszystkich wspólników, dotychczasowych oraz tych, którzy dopiero wstępują do spółki. Dodał też, że wydatek związany z PCC nie jest wymieniony wśród tych, które są wyłączone z kosztów na mocy art. 23 ust. 1 ustawy o PIT. Tym samym jest kosztem pośrednim, który stanowi ogólne obciążenie firmy związane z nabywaniem majątku.

Minister finansów się z tym nie zgodził. Stwierdził, że jeśli to nie wspólnik zapłacił podatek, to nie może go ująć w kosztach. Sprawa trafiła do sądu. Podatnik zarzucił ministrowi, że jego stanowisko prowadzi do tego, iż koszt PCC nigdy nie zostanie 0rozliczony – ani przez wspólnika, ani przez spółkę. Wskazał, że polskie przepisy uznają za podatnika PCC spółkę, która jednak nie jest podatnikiem w zakresie podatku dochodowego (spółki osobowe są transparentne podatkowo, tzn. same nie płacą PIT, obowiązek ten mają ich wspólnicy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał tę skargę za słuszną i nakazał zmienić interpretację.

NSA uchylił jednak ten wyrok. Sędzia Jan Grzęda wyjaśnił, że w tej sprawie nie można mówić w ogóle o koszcie podatkowym, ponieważ czynność, w związku z którą został uiszczony PCC, nie generuje przychodu.

– W związku z tym nie powstaje koszt – stwierdził. Oznacza to, że minister finansów będzie musiał ponownie wydać interpretację, uwzględniając wytyczne NSA.

Wyrok jest prawomocny.

Naczelny Sąd Administracyjny, choć co do istoty sporu zgodził się z ministrem finansów, to nakazał mu wydać nową interpretację z właściwym uzasadnieniem

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 6 lutego 2014 r. (sygn. akt II FSK 1385/12).