Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 15 marca 2011 r., sygn. akt P 7/09 (obowiązuje od 5 kwietnia 2011 r.) orzekł, że nie jest zgodny z konstytucją art. 95 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 72, poz. 665 z późn. zm.) w brzmieniu nadanym ustawą z 26 czerwca 2009 r. o zmianie ustawy o księgach wieczystych i hipotece oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 131, poz. 1075). Dotyczy to jednak części przepisu, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych banku w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta. Wyrok trybunału oznacza, że dokumenty bankowe (księgi rachunkowe i wyciągi z nich) tracą walor dokumentów urzędowych w stosunkach z konsumentami. W ewentualnym procesie przeciwko konsumentom bank nie będzie mógł się powoływać na specjalną moc dowodową takich ksiąg.

–To nie konsument będzie musiał udowodnić nieprawdziwość treści dokumentu, a na normalnych zasadach taki ciężar dowodu będzie spoczywał na banku – twierdzi Paweł Lewandowski, partner w kancelarii Domański Zakrzewski Palinka.

Ekspert przypomina, że ciągle na podstawie ksiąg bankowych lub innych dokumentów bankowych banki mogą wystawiać bankowe tytuły egzekucyjne, które po opatrzeniu klauzulą wykonalności mogą być podstawą egzekucji.