Staż absolwencki to program rządowy mający na celu ułatwienie startu zawodowego osobom kończącym naukę i wchodzącym na rynek pracy. Dlatego, w myśl ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, taki staż to nabywanie przez bezrobotnego umiejętności praktycznych do wykonywania pracy przez wykonywanie zadań bez nawiązania stosunku pracy.

Katarzyna Bieńkowska, doradca podatkowy w Dewey & LeBoeuf, zwraca uwagę, że osoby odbywające staż absolwencki (jako osoby bezrobotne) otrzymują określony rodzaj wynagrodzenia.

Zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia bezrobotnemu w okresie odbywania stażu lub przygotowania zawodowego w miejscu pracy do wykonywania zawodu przysługuje stypendium.

– Podlega ono opodatkowaniu, chyba że stypendium stanowi środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich. Wówczas takie stypendium jest zwolnione z opodatkowania – wyjaśnia Katarzyna Bieńkowska.

Ekspert dodaje, że od comiesięcznych wypłat potrącane są zaliczki na podatek, a następnie stażysta otrzymuje informację PIT-11, w której wykazany przychód jest równy dochodowi. Na tej podstawie trzeba się rozliczyć w rocznym PIT.

– Uzyskiwane dochody należy klasyfikować jako przychody z innych źródeł, do których nie mają zastosowania zryczałtowane koszty – tłumaczy Katarzyna Bieńkowska.

Przychody te należy wykazać wraz z innymi dochodami opodatkowanymi na zasadach ogólnych w zeznaniu PIT-37.

Trzeba przypomnieć, że pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.

W przedstawionej sytuacji – jak podkreśla Katarzyna Bieńkowska – nie mamy do czynienia z pracownikiem. Fakt odbywania stażu nie czyni absolwenta pracownikiem i nie powoduje, że jego status jako osoby bezrobotnej ulega zmianie.

– Relacje związane z odbywanym stażem nie skutkują nawiązaniem stosunku pracy – mówi nasza rozmówczyni.

W przypadku pracowników ustawa o PIT (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.) przyznaje wprost prawo do rozliczenia zryczałtowanych kosztów. Pracownik musi jedynie uwzględnić ograniczenia ustawowe, gdy np. pracował w ciągu roku w różnych zakładach pracy lub na podstawie kilku umów o pracę.