W przypadku ulgi prorodzinnej ustawodawca określa przykładowy katalog dokumentów, które mogą być potrzebne na wypadek konieczności udowodnienia prawa do ulgi. Są to m.in. odpis aktu urodzenia dziecka, zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka, odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowa zawarta między rodziną zastępczą a starostą, czy też zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły. Te dowody zostały wymienione przykładowo.

Będą one miały pierwszorzędne znaczenie dla ustalenia prawa do ulgi, jednak podatnik może także za pomocą innych dowodów wykazywać swoje uprawnienia do ulgi oraz ich zakres.

Podatnik nie ma jednak obowiązku gromadzenia odpowiednich zaświadczeń w momencie dokonywania odliczenia. Jest on zobowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia dopiero na żądanie organów podatkowych.

Z żądaniem okazania odpowiednich dokumentów urząd skarbowy będzie występował najczęściej w momencie weryfikacji zeznania w ramach tzw. czynności sprawdzających. Jeżeli ze złożonej deklaracji wynika, że podatnik skorzystał z przysługujących mu ulg, organ podatkowy może zwrócić się do niego o okazanie dokumentów.

Zwrócenie się do podatnika przez organ podatkowy o okazanie odpowiednich dokumentów pozwala fiskusowi na wstępne zbadanie, przed podjęciem ewentualnej kontroli podatkowej czy wszczęciem postępowania podatkowego, rzetelności złożonej deklaracji w części dotyczącej ulgi prorodzinnej.