Przedsiębiorca ma 14 dni na wycenę remanentu

Koniec roku dla wielu przedsiębiorców to okres wytężonej pracy związanej z wykonaniem dodatkowych obowiązków nałożonych przez ustawy podatkowe. Jednym z takich obowiązków jest konieczność zamknięcia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz sporządzenia spisu z natury. Czynności te są niezbędne do prawidłowego określenia przychodu, kosztów uzyskania przychodów, dochodu/straty, podstawy opodatkowania oraz podatku należnego.

Jeżeli podatnik nie dokonuje miesięcznego podsumowania wpisów w poszczególnych kolumnach, na koniec roku musi na osobnej stronie księgi podatkowej sporządzić zestawienie roczne. W tym celu należy wpisać do każdej kolumny sumy z poszczególnych miesięcy, a następnie je podsumować.

Do prawidłowego określenia podstawy opodatkowania potrzebna jest również wartość remanentu początkowego, która została określona na początku roku, oraz wartość remanentu końcowego, który przedsiębiorca musi sporządzić na zakończenie każdego roku.

Remanent powinien obejmować wszystkie niesprzedane towary handlowe, materiały i surowce potrzebne do produkcji, półwyroby, produkty w toku, wyroby gotowe, braki i odpady. Remanent sporządzany na koniec roku nie obejmuje wyposażenia.

Sporządzenie spisu to jeszcze nie koniec obowiązków dla podatnika. Po jego dokonaniu należy jeszcze wycenić wszystkie ujęte w nim materiały i towary handlowe. Co do zasady, wyceny dokonuje się według cen zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia. Należy tego dokonać najpóźniej w terminie 14 dni od dnia zakończenia spisu z natury. Tak sporządzony spis z natury należy przechowywać łącznie z księgą podatkową, a wartość remanentu wpisać pod rocznym zestawieniem przychodów i kosztów. Wpis ten jest ostatnią pozycją w księdze. Należy przy tym pamiętać, aby nie sumować wartości spisu z natury z innymi zapisami.

Po zamknięciu ksiąg i po dokonaniu spisu z natury pozostaje już tylko sporządzenie zeznania rocznego. Termin do jego złożenia upływa 30 kwietnia następnego roku.