SZYMON DALC

doradca podatkowy, Dalc i Ochocki, Doradcy spółka doradztwa podatkowego

Nie

Jeśli treść umowy będzie przewidywała zwrot poniesionych wydatków z tytułu odbywanej w związku z wykonywanym zleceniem podróży i wartość wypłaconych świadczeń nie przekroczy limitów oraz wydatki te będą faktycznie poniesione, to zwrot tych wydatków będzie zwolniony z opodatkowania.

Przy świadczeniu usług zarówno przez osoby fizyczne, jak i osoby prawne jednym z ważniejszych elementów jest kalkulacja ceny usługi. Podstawowymi elementami kalkulacji ceny usługi jest wielkość przewidywanych kosztów związanych z jej wykonaniem oraz wielkość oczekiwanego zysku. Zasadą przy świadczeniu usług jest to, że podmiot podejmujący się wykonania zlecenia zobowiązany jest do podania ceny usługi. Wartość ponoszonych kosztów nie jest ujawniana zleceniobiorcy. Różnorodność zawieranych umów i nietypowość zdarzeń w obrocie gospodarczym zmusza czasem strony, aby dokonywały rozliczenia w inny sposób. Do sytuacji takiej dochodzi najczęściej, gdy zleceniobiorca usługi nie jest w stanie przewidzieć niektórych wydatków związanych z wykonaniem zlecenia, a wydatki te mają lub mogą mieć istotny wpływ na cenę usługi. Często wydatki te nie są możliwe do przewidzenia w momencie składania oferty, nie zawsze bowiem są zależne od zleceniobiorcy. Takimi kosztami mogą być np. koszty wielokrotnych przejazdów do miejsca, w którym świadczona jest usługa czy też koszty związane z koniecznością pobytu w miejscu jej wykonywania. W takim przypadku strony zawierają stosowne zapisy w umowie i wydatki te zostają, niezależnie od wynagrodzenia za usługę, przeniesione przez zleceniobiorcę na zleceniodawcę za pomocą faktury lub bezpośrednio pokrywane przez zleceniodawcę.

Jeśli mamy do czynienia z podmiotami gospodarczymi, rozwiązanie takie jest czytelne i nie budzi wątpliwości. Zleceniodawca zalicza sobie do kosztów wydatki związane z pobytem zleceniobiorcy oraz wartość jego usługi, a zleceniobiorca rozlicza u siebie tylko te koszty, które zawarte są w cenie usługi.

Wątpliwości mogą powstać w sytuacji, gdy usługę świadczy osoba fizyczna, która nie prowadzi działalności gospodarczej. W takich przypadkach świadczenie usługi odbywa się na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Zleceniobiorca ma prawo do rozliczenia kosztów w formie ryczałtu wynoszącego 20 proc. lub 50 proc. przychodu w zależności od tego, czy umowa podlega prawu autorskiemu lub prawom pokrewnym, czy też nie. Zleceniobiorca może również rozliczyć rzeczywiste koszty, jeśli byłyby większe od zryczałtowanych. Z kolei zwalnia się od podatku diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju.

Zwolnienie to ma zastosowanie do osób niebędących pracownikami, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione.

Jeśli zatem treść umowy będzie przewidywała zwrot poniesionych wydatków z tytułu odbywanej w związku z wykonywanym zleceniem podróży i wartość wypłaconych świadczeń nie przekroczy limitów określonych w rozporządzeniu ministra pracy i polityki społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, to zwrot tych wydatków będzie zwolniony z opodatkowania.

Podkreślić należy, że sam zapis w umowie dopuszczający zwrot poniesionych wydatków nie wystarcza, aby można było skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa powyżej. Wydatki muszą być poniesione, a to oznacza, że fakt ich poniesienia powinien być udokumentowany odpowiednimi dowodami (bilety, rachunki itp.).

(ŁZ)

PODSTAWA PRAWNA

■  Art. 21 ust. 1 pkt 16 oraz art. 22 ust. 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

■   Par. 4-8 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz.U. nr 236, poz. 1990 z późn. zm.).