ANALIZA

Funkcjonujące od początku roku przepisy dotyczące certyfikatu księgowego zaostrzyły kryteria określające doświadczenie księgowe niezbędne do zdobycia uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Z jednej strony mogą one uniemożliwić wykazywanie praktyki, która w rzeczywistości nie została odbyta, nadal są jednak krzywdzące m.in. dla osób zdobywających doświadczenie na stażu z urzędu pracy.

Przypomnijmy, że obecnie kwestię praktyki reguluje art. 76b ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości. Zgodnie z tym przepisem praktyka jest rozumiana jako wykonywanie określonych czynności - na podstawie stosunku pracy w wymiarze czasu pracy nie mniejszym niż pół etatu, odpłatnej umowy cywilnoprawnej zawartej z przedsiębiorcą świadczącym usługi w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, umowy spółki lub w związku z prowadzeniem własnej działalności gospodarczej.

Nie liczy się staż

Michał Kołosowski, biegły rewident, członek zarządu Europejskiego Centrum Audytu, zwraca uwagę, że przytoczona definicja nie obejmuje osób, które są zatrudniane na podstawie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

- W ramach tej ustawy osoby bezrobotne mogą nabywać umiejętności praktyczne m.in. na podstawie stażu, jednak staż nie stanowi nawiązania stosunku pracy, ponadto nie jest również umową cywilnoprawną - twierdzi nasz rozmówca.

W związku z tym osoby odbywające staż, które wykonują te same czynności co osoby zatrudnione na podstawie innych form określonych w ustawie o rachunkowości, nie odbywają jednak praktyki w księgowości. Według Michała Kołosowskiego wymogi określone w tym kształcie to dyskryminowanie osób realizujących przecież te same czynności podlegające kontroli i nadzorowi ze strony starosty. Natomiast pracodawca po zakończeniu stażu wydaje opinię o zadaniach realizowanych przez bezrobotnego i umiejętnościach praktycznych, jakie uzyskał podczas odbywania stażu.

Ten sam problem pojawia się w przypadku doświadczenia zdobywanego na podstawie umowy cywilnoprawnej w podmiocie nieprowadzącym usługowo ksiąg rachunkowych. Nawet jeśli wykonywane w ten sposób czynności nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, nie będą uznawane za praktykę.