Obowiązujące od 2018 r. nowe przepisy dotyczące kosztów finansowania dłużnego mogą sprawiać spore kłopoty podatnikom CIT. Szczególną uwagę warto zwrócić na tzw. małą klauzulę cen transferowych.
Nowelizacja ustawy o CIT wprowadziła od 2018 r. nowe istotne przepisy dotyczące uznawania kosztów finansowania dłużnego. Przede wszystkim, wprowadzono nową konstrukcję niedostatecznej kapitalizacji oraz wskazano na nowo jej skutki podatkowe. Przypomnijmy, że niedostateczna kapitalizacja (cienka kapitalizacja) oznacza sytuację, w której działalność gospodarcza podatnika CIT finansowana jest kredytami, pożyczkami, obligacjami lub innymi instrumentami dłużnymi, a nie wkładami wniesionymi przez wspólników na kapitał zakładowy lub inne fundusze tworzące kapitały własne (np. kapitały zapasowe). Konsekwencją podatkową niedostatecznej kapitalizacji może być konieczność nieuznania części wydatków finansowych, a zwłaszcza odsetek poniesionych w związku z korzystaniem z tych instrumentów dłużnych, za koszty podatkowe.
Do końca 2017 r. restrykcjom podatkowym podlegały wyłącznie odsetki od kredytów (pożyczek itp.) zaciągniętych od podmiotów powiązanych. Od 2018 r. zgodnie ze znowelizowanym art. 15c ustawy o CIT, restrykcjom mogą podlegać koszty finansowania dłużnego związane z zaciągnięciem kredytów (pożyczek itp.) uzyskanych z wszelkich źródeł, nie tylko od podmiotów powiązanych. W grę wchodzą zatem także kredyty (pożyczki) zaciągnięte w bankach lub uzyskane od jakichkolwiek podmiotów niepowiązanych.