Sprawa dotyczyła matki trojga dzieci. Ponieważ nie porozumiała się ona z ich ojcem, jak w związku z ich rozstaniem ma wyglądać sprawowanie władzy rodzicielskiej, sąd okręgowy w wyroku rozwodowym tylko jej powierzył wykonywanie tej władzy. Tym samym ograniczył władzę ojcu – z zastrzeżeniem, że ma on prawo do kontaktów z dziećmi i do współdecydowania o istotnych sprawach, które ich dotyczą.
Reklama

Reklama
Po rozwodzie matka i ojciec złożyli zeznania roczne PIT. Matka rozliczyła się jako osoba samotnie wychowująca dzieci, a ponadto odliczyła całą ulgę na wszystkie dzieci. W efekcie z jej deklaracji wynikało, że nie musi płacić podatku. Ojciec z kolei uwzględnił w swoim rozliczeniu połowę ulgi na dzieci. Naczelnik urzędu skarbowego stwierdził, że w tej sytuacji matka nie mogła odliczyć całej ulgi. Wydał więc decyzję, w której określił jej wysokość podatku do zapłaty. Kobieta odwołała się od decyzji. Zwróciła uwagę, że przepisy (art. 27f ust.1 pkt 1 ustawy o PIT) mówią, iż ulga przysługuje rodzicowi, który w roku podatkowym wykonywał władzę rodzicielską. Podkreśliła, że tylko jej przyznano wykonywanie władzy rodzicielskiej, a ojciec dzieci ogranicza się jedynie do sporadycznych kontaktów z nimi. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu utrzymał w mocy rozstrzygnięcie naczelnika. W efekcie sprawa trafiła do sądu. WSA oddalił skargę. Wyjaśnił, że prawo do odliczenia ulgi na dzieci nie zależy od faktycznego wykonywania władzy rodzicielskiej, bo przepisy nie zawierają takiego warunku. Dopóki więc rodzic nie zostanie pozbawiony władzy rodzicielskiej w trybie art. 111 par. 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, to może z ulgi korzystać. Sąd zwrócił też uwagę, że w omawianym przypadku ojciec na równi z matką może podejmować decyzje dotyczące istotnych spraw dzieci. Wyrok sądu okręgowego nie pozbawił go władzy rodzicielskiej ani władza ta nie została zawieszona. Została ona jedynie ograniczona. W efekcie oboje rodzice mają prawo do ulgi na dzieci. A skoro nie doszli do porozumienia co do jej podziału, to przysługuje im ona po połowie.
Wyrok jest nieprawomocny.
ORZECZNICTWO
Wyrok WSA w Opolu z 10 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Op 40/15. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia