Decyzje podatkowe często wydawane są na podstawie niepełnego opisu stanu faktycznego, bo urzędnicy niechętnie włączają do akt dowody podatników.

Taką sprawą zajął się niedawno Naczelny Sąd Administracyjny. Urząd kontroli skarbowej zakwestionował faktury firmy budowlanej na zakup usług związanych ze sprzątaniem placu budowy. Twierdził, że w rzeczywistości usługi te nie były wykonane. Nakazał więc firmie zwrot VAT, który wcześniej sobie z tych faktur odliczyła. W toku postępowania spółka chciała powołać świadków, którzy mieli potwierdzić obecność wykonawcy i jego pracowników na placu budowy. Urząd odrzucił jednak wniosek o dokładniejsze zbadanie sprawy, a przy wydaniu decyzji nie wziął pod uwagę zeznań świadków pochodzących z innych postępowań, które firma zgłaszała do protokołu.

NSA w wyroku z 14 lutego 2013 r. (sygn. akt I FSK 557/12) uznał, że decyzja organów podatkowych powinna być uchylona. Orzekł, że brak ustosunkowania się do zeznań świadków potwierdzających wersję firmy narusza zasadę zaufania do fiskusa, a także prawa podatnika do pełnego przedstawienia okoliczności sprawy.