Od 1 stycznia 2012 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) obowiązują zmienione przepisy art. 25 ust. 1a i 1c, dotyczące odpowiednio miesięcznych i kwartalnych zaliczek (analogiczne rozwiązania przewidziano w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, modyfikując art. 44 ust. 6).

Nowe zasady i terminy

Zgodnie z nowymi regulacjami zaliczki miesięczne podatnik wpłaca co do zasady w terminie do 20. dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego wpłaca w terminie do 20. dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. U podatników, u których rok podatkowy pokrywa się z kalendarzowym, zaliczka za grudzień 2012 r. płatna jest do 21 stycznia 2013 r. (20 stycznia przypada w niedzielę).

Przepis art. 25 ust. 1a ustawy o CIT stanowi także, że podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.

W podobny sposób przepisy regulują kwestię wpłacania zaliczek kwartalnych (do których mają prawo podatnicy rozpoczynający działalność – w pierwszym roku podatkowym, oraz tzw. mali podatnicy, tj. ci, których przychody ze sprzedaży brutto nie przekroczyły w poprzednim roku podatkowym równowartości 1,2 mln euro). Kwartalne zaliczki podatnik wpłaca w terminie do 20. dnia każdego miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy zaliczka, zaś zaliczkę za ostatni kwartał roku podatkowego – w terminie do 20. dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni kwartał, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.

Ułatwienia dla przedsiębiorców

Ideą, która przyświecała modyfikacji przepisów, było ułatwienie przedsiębiorcom zapłaty zaliczek na podatek dochodowy za ostatni miesiąc/kwartał roku podatkowego, w tym likwidacja obowiązku zapłaty zaliczki w podwójnej wysokości w ostatnim miesiącu/kwartale roku podatkowego (mając w perspektywie zapłatę zaliczki w podwójnej wysokości w celu zminimalizowania obciążenia finansowego podatnicy często dążyli do rozpoznania jak największej kwoty kosztów w przedostatnim miesiącu/kwartale roku podatkowego).

Wydaje się jednak, że poprzez odesłanie do opisanych w art. 27 ust. 1 zasad zapłaty podatku ustawodawca zawarł w ustawie o CIT możliwość optymalizacji sprowadzającą się do tego, że samo tylko złożenie zeznania podatkowego przed upływem terminu płatności zaliczki za ostatni miesiąc/kwartał oznacza, że nie jest konieczna jej zapłata. Nie ma też potrzeby uregulowania podatku wynikającego z zeznania. Jak to możliwe?