Odroczenie terminu płatności podatku lub jego rozłożenie na raty jest przyznawane jedynie na wniosek podatnika. Urząd nie może zatem samodzielnie wystąpić z inicjatywą odroczenia.

Konieczny wniosek

Składany wniosek, oprócz wymogów formalnych, powinien zawierać także wyjaśnienie, dlaczego podatnik nie jest w stanie ponieść ciężaru podatku w terminie ustawowym. Konieczne jest odpowiednie uzasadnienie wniosku. Trzeba pamiętać, że organ podatkowy uwzględni wniosek, jedynie w sytuacji gdy będzie on uzasadniony ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym.

Wystarczającą argumentacją może być ciężka sytuacja finansowa podatnika, jeżeli będzie poparta konkretnymi powodami dotyczącymi podatnika. Zła sytuacja podatnika powinna być należycie udokumentowana. Osoby fizyczne lub prawne prowadzące działalność gospodarczą powinny dołączyć do wniosku np. niezapłacone faktury, umowy kredytowe wraz z dowodami spłaty kredytu, wezwania do zapłaty kierowane do swoich dłużników lub nakazy sądowe czy wyroki wskazujące, że dochodzone są nieuregulowane należności.

Dołączyć warto także wszelkie posiadane przez podatnika dokumenty potwierdzające okoliczności wskazane we wniosku. Dobrze jest także w składanym wniosku zawrzeć własną propozycję nowego terminu zapłaty podatku lub propozycję harmonogramu spłaty rat. Pamiętajmy, że tylko dobrze uzasadnione argumenty zawarte we wniosku pozwolą na pozytywne załatwienie sprawy.

Ograniczenie pomocy

W odniesieniu do przedsiębiorców, ze względu na dyspozycję art. 67 b Ordynacji podatkowej obowiązują ograniczenia związane z przyznawaniem przedsiębiorcom pomocy publicznej. Jeżeli ulga w spłacie podatku nie wiąże się z jednym z celów wymienionych we wskazanym przepisie lub nie stanowi pomocy publicznej, kwota ulgi powinna mieścić się w limitach pomocy de minimis określonej odrębnymi przepisami.

Podstawa prawna

● Art. 67a, 67b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).