statystyki

Ustawa z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (wyciąg) – cz. 6 [KOMENTARZ]

autor: Leszek Jaworski24.08.2020, 07:44; Aktualizacja: 24.08.2020, 11:55
Dotychczas taka możliwość wynikała jedynie pośrednio z art. 64 par. 8 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1438; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 2070; dalej: u.p.e.a.).

Dotychczas taka możliwość wynikała jedynie pośrednio z art. 64 par. 8 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1438; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 2070; dalej: u.p.e.a.).źródło: ShutterStock

Zobowiązany już po wszczęciu egzekucji może zapłacić egzekwowaną należność w siedzibie urzędu skarbowego. Co więcej, może to zrobić bezgotówkowo, płacąc kartą płatniczą. To nowe rozwiązanie wprowadzone zostało komentowaną ustawą z 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2070, dalej: ustawa zmieniająca).

Dotychczas taka możliwość wynikała jedynie pośrednio z art. 64 par. 8 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1438; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 2070; dalej: u.p.e.a.). Jednak np. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 28 czerwca 2016 r. (sygn. akt. SK 31/14) odnosił się do możliwości dobrowolnego spełnienia świadczenia przez zobowiązanego czy dobrowolnej zapłaty w toku postępowania egzekucyjnego, a także samej egzekucji, uznając takie rozwiązania za celowe i słuszne. W dodanych do u.p.e.a. przepisach ustalono, że dobrowolna zapłata (gotówką lub bezgotówkowo) może być dokonana przez zobowiązanego, a także przez inne podmioty. Wpłaty może dokonać np. małżonek zobowiązanego lub aktualny właściciel zajętej rzeczy. Celem wprowadzonej regulacji jest dążenie do szybkiego i efektywnego zakończenia postępowania egzekucyjnego, jak również zapobieżenie podejmowaniu dalszych czynności egzekucyjnych zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, wiążących się z dolegliwością czy uciążliwością zarówno dla zobowiązanego, jak i dłużnika rzeczowego. Zmiana jest zatem korzystna zarówno dla zobowiązanego oraz dłużników rzeczowych, jak i dla wierzyciela. Wpłacający musi jednak pamiętać, że dobrowolna spłata długu nie uwolni go od obowiązku uregulowania kosztów egzekucyjnych.

Rozwiązanie to z pozoru nie jest rewolucyjne. Na etapie konsultacji projektu wywołało jednak najwięcej kontrowersji. Jego wprowadzenie oprotestowały wszystkie organizacje związkowe, zrzeszające pracowników urzędów skarbowych. Co było tego powodem? Pracownicy egzekucji obawiali się, że wskutek dobrowolnej zapłaty zobowiązania pozbawieni zostaną prowizji. Minister finansów, który przygotował projekt ustawy zmieniającej, zapewniał związki zawodowe, że tak się nie stanie.

Duży fragment dzisiejszej części komentarza dotyczy rozwiązań, które mają przyśpieszyć rozstrzyganie zbiegów egzekucji administracyjnej z sądową. Szczególnie chodzi o dochodzenie od zobowiązanych świadczeń alimentacyjnych. Uproszenie trybu rozstrzygania zbiegów egzekucji oraz sposobu przesyłania dokumentów pomiędzy sądowymi i administracyjnymi organami egzekucyjnymi było pilne, gdyż zbiegi te dotyczą średnio 300 tys. postępowań egzekucyjnych rocznie. Dlatego w zmienionym art. 62 par. 3 u.p.e.a. przewidziano, że w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej świadczeń alimentacyjnych egzekucję łączną prowadzi komornik (czyli sądowy organ egzekucyjny). Kolejną nowością w zakresie rozstrzygania zbiegów egzekucji jest przyjęcie, że organy nie muszą wzajemnie przesyłać sobie dokumentów. Obowiązek ten dotychczas nastręczał wiele trudności i powodował nadmierne nakłady pracy. Obecnie dokumenty muszą zostać odwzorowane cyfrowo (zeskanowane), a następnie przekazane za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej (ePUAP).

Ponadto w związku z dotychczasowymi problemami dotyczącymi rozstrzygania sporów o właściwość między organami egzekucyjnymi ustawodawca postanowił to rozwiązać. Obecnie ustalono, że spór o właściwość rozstrzyga, na wniosek organu pozostającego w sporze, dyrektor izby administracji skarbowej właściwy ze względu na siedzibę urzędu skarbowego, który dokonał zajęcia na poczet należności pieniężnych w wyższej kwocie.

Ponadto omówione zostaną przepisy rozdziału 1a dodanego w dziale II u.p.e.a., który kompleksowo reguluje egzekucję z pieniędzy. Jest ona stosowana poza siedzibą organu poprzez ustne wezwanie zobowiązanego do zapłaty egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych i polega na pobraniu od zobowiązanego tych należności. Te okoliczności są ważne ze względu na rozróżnienie dobrowolnej zapłaty przez zobowiązanego od egzekucji z pieniędzy. Ta ostatnia ma miejsce zawsze poza siedzibą urzędu skarbowego. Dobrowolna wpłata może nastąpić także w siedzibie organu.

Większość komentowanych zmian weszła w życie 30 lipca 2020 r. Część nowych przepisów zacznie obowiązywać od 30 października 2020 r. albo 20 lutego 2021 r. Informacja o późniejszym niż 30 lipca 2020 r. wejściu w życie danej regulacji znajduje się w treści komentarza. ©℗


Pozostało 95% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane