Wydana przez dyrektora KIS interpretacja, wskazująca na zasadność stosowania metody FIFO przy odliczaniu kosztów finansowania dłużnego w praktyce eliminuje ryzyko, że przedsiębiorca nie zdąży odliczyć ich od przychodów w ciągu pięciu lat.
W interpretacji indywidualnej z 18 maja 2020 r. (sygn. 0111-KDIB2-1.4010.39.2020.2.PB) dyrektor KIS zgodził się ze stanowiskiem podatnika, że odsetki niezaliczone w danym roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15c ust. 1 ustawy o CIT w kolejnym stanowią koszty podatkowe roku w pierwszej kolejności, czyli zgodnie z zasadą FIFO („pierwsze weszło, pierwsze wyszło”).
Pytanie podatnika związane było z art. 15c ustawy o CIT, który od 2018 r. ogranicza możliwość odliczania od przychodu kosztów finansowania dłużnego. Ograniczenie to polega na możliwości rozpoznania np. odsetek od otrzymanych pożyczek i części odsetkowej rat leasingowych jako kosztów podatkowych jedynie do wysokości 30 proc. wskaźnika EBITDA (czyli zysku netto przed opodatkowaniem, odsetkami i amortyzacją), przy czym przedsiębiorcy, którzy nie są przedsiębiorstwami finansowymi, nie stosują tego ograniczenia do nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w części nieprzekraczającej w roku podatkowym 3 mln zł.