statystyki

(Nie)pewny limit na usługi niematerialne w rozliczeniu CIT za 2019 rok

autor: Wojciech Niedźwiedzki09.03.2020, 11:40; Aktualizacja: 09.03.2020, 11:45
Różne podejście do rozliczania niewykorzystanej nadwyżki może nieść za sobą ogromne różnice w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych

Różne podejście do rozliczania niewykorzystanej nadwyżki może nieść za sobą ogromne różnice w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnychźródło: ShutterStock

Choć art. 15e ustawy o CIT obowiązuje już ponad dwa lata, to wątpliwości z nim związane nie maleją. Z jednej strony możemy zauważyć gigantyczne wpływy do budżetu państwa tylko z tego limitu, z drugiej zaś coraz częściej profiskalne interpretacje indywidualne spotykają się z ostrą krytyką sądów administracyjnych. Mimo tego chaosu, dotyczącego m.in. rozumienia sformułowania „koszt bezpośrednio związany”, resort nie zdecydował się na wydanie interpretacji ogólnej w tym zakresie.

Można powiedzieć, że rok 2020 jest przełomowy, ponieważ po raz pierwszy podatnicy będą mogli wykorzystać zaległą nadwyżkę kosztów, która pozostała niewykorzystana w pierwszym roku obowiązywania tych przepisów, tj. w 2018 r. I tu pojawia się problem – czy chcąc wykorzystać tę nadwyżkę w kolejnym roku, bierzemy ją pod uwagę w pierwszej kolejności, czy też najpierw odliczamy nowe koszty za bieżący rok, który rozliczamy? Innymi słowy, czy korzystamy z metody FIFO, czy LIFO? Zgodnie z art. 15e ust. 9 ustawy o CIT koszty wyłączone w danym roku podlegają zaliczeniu do KUP w pięciu następnych latach podatkowych w ramach limitów w tych latach. Wydaje się, że zasadnym byłoby rozliczanie kosztów na zasadzie FIFO. Odmienna wykładnia mogłaby spowodować ogromne różnice w wyniku podatkowym.

Przykład 1

Niewykorzystana nadwyżka

Spółka X w 2018 r. poniosła 10 mln zł kosztów podlegających pod limit z art. 15e ustawy o CIT. Podatkowa EBITDA tego podmiotu wyniosła 100 mln zł (5 proc. tej wartości = 5 mln zł). Spółka ta dzięki „kwocie wolnej”, wynoszącej 3 mln zł oraz 5-proc. wskaźnikowi odliczalności uwzględniła w kosztach uzyskania przychodu za 2018 r. kwotę 8 mln zł.

Na potrzeby przykładu załóżmy, że w kolejnym roku X ponosi analogiczne koszty oraz ma taki sam wskaźnik EBITDA.

Metoda FIFO:

W rozliczeniu za 2019 r. spółka X uwzględni 2 mln zł, jakie pozostały jej za 2018 r. Ponadto zaliczy do KUP pozostałą kwotę, tj. 6 mln zł, tak aby maksymalnie uwzględnić w KUP za ten rok kwotę, jaka jej przysługuje, czyli 8 mln zł. Niewykorzystana nadwyżka kosztów (4 mln zł) przechodzi na kolejny rok podatkowy. Korzystając z metody FIFO, X w rozliczeniu za 2020 r. również odliczy pozostałą nadwyżkę z poprzedniego roku, a także koszty bieżące.


Pozostało 84% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane