statystyki

(Nie)pewny limit na usługi niematerialne w rozliczeniu CIT za 2019 rok

autor: Wojciech Niedźwiedzki09.03.2020, 11:40; Aktualizacja: 09.03.2020, 11:45
Różne podejście do rozliczania niewykorzystanej nadwyżki może nieść za sobą ogromne różnice w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych

Różne podejście do rozliczania niewykorzystanej nadwyżki może nieść za sobą ogromne różnice w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnychźródło: ShutterStock

Choć art. 15e ustawy o CIT obowiązuje już ponad dwa lata, to wątpliwości z nim związane nie maleją. Z jednej strony możemy zauważyć gigantyczne wpływy do budżetu państwa tylko z tego limitu, z drugiej zaś coraz częściej profiskalne interpretacje indywidualne spotykają się z ostrą krytyką sądów administracyjnych. Mimo tego chaosu, dotyczącego m.in. rozumienia sformułowania „koszt bezpośrednio związany”, resort nie zdecydował się na wydanie interpretacji ogólnej w tym zakresie.

Można powiedzieć, że rok 2020 jest przełomowy, ponieważ po raz pierwszy podatnicy będą mogli wykorzystać zaległą nadwyżkę kosztów, która pozostała niewykorzystana w pierwszym roku obowiązywania tych przepisów, tj. w 2018 r. I tu pojawia się problem – czy chcąc wykorzystać tę nadwyżkę w kolejnym roku, bierzemy ją pod uwagę w pierwszej kolejności, czy też najpierw odliczamy nowe koszty za bieżący rok, który rozliczamy? Innymi słowy, czy korzystamy z metody FIFO, czy LIFO? Zgodnie z art. 15e ust. 9 ustawy o CIT koszty wyłączone w danym roku podlegają zaliczeniu do KUP w pięciu następnych latach podatkowych w ramach limitów w tych latach. Wydaje się, że zasadnym byłoby rozliczanie kosztów na zasadzie FIFO. Odmienna wykładnia mogłaby spowodować ogromne różnice w wyniku podatkowym.

Przykład 1

Niewykorzystana nadwyżka

Spółka X w 2018 r. poniosła 10 mln zł kosztów podlegających pod limit z art. 15e ustawy o CIT. Podatkowa EBITDA tego podmiotu wyniosła 100 mln zł (5 proc. tej wartości = 5 mln zł). Spółka ta dzięki „kwocie wolnej”, wynoszącej 3 mln zł oraz 5-proc. wskaźnikowi odliczalności uwzględniła w kosztach uzyskania przychodu za 2018 r. kwotę 8 mln zł.

Na potrzeby przykładu załóżmy, że w kolejnym roku X ponosi analogiczne koszty oraz ma taki sam wskaźnik EBITDA.

Metoda FIFO:

W rozliczeniu za 2019 r. spółka X uwzględni 2 mln zł, jakie pozostały jej za 2018 r. Ponadto zaliczy do KUP pozostałą kwotę, tj. 6 mln zł, tak aby maksymalnie uwzględnić w KUP za ten rok kwotę, jaka jej przysługuje, czyli 8 mln zł. Niewykorzystana nadwyżka kosztów (4 mln zł) przechodzi na kolejny rok podatkowy. Korzystając z metody FIFO, X w rozliczeniu za 2020 r. również odliczy pozostałą nadwyżkę z poprzedniego roku, a także koszty bieżące.


Pozostało jeszcze 84% treści

2 dostępy do wydania cyfrowego DGP w cenie
9,80 zł Za pierwszy miesiąc.
Oferta autoodnawialna
PRENUMERATA 2020
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane