statystyki

Jak rozliczyć sprzedaż wierzytelności własnej

autor: Marcin Szymankiewicz04.11.2018, 18:00; Aktualizacja: 04.11.2018, 18:05
W przedmiotowej umowie cesji (sprzedaży) wierzytelności firma windykacyjna nie zobowiązała się do ściągnięcia długu w zamian za wynagrodzenie.

W przedmiotowej umowie cesji (sprzedaży) wierzytelności firma windykacyjna nie zobowiązała się do ściągnięcia długu w zamian za wynagrodzenie.źródło: ShutterStock

Y, spółka z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy (podatnik VAT czynny), 15 maja 2018 r. wykonała usługę informatyczną na rzecz bydgoskiej firmy A (podatnik VAT czynny). Usługa została udokumentowana fakturą wystawioną 15 maja 2018 r. na kwotę 3690 zł (w tym VAT 690 zł) z siedmiodniowym terminem płatności, liczonym od dnia doręczenia faktury.

Spółka Y podatek należny z tytułu tej usługi (tj. 690 zł) wykazała w deklaracji VAT-7 za maj 2018 r., a przychody (w kwocie 3000 zł) zaliczyła do przychodów należnych w maju 2018 r. Faktura została doręczona 16 maja 2018 r., a zatem termin płatności przypadł na 23 maja 2018 r. Kontrahent nie uregulował jednak należności i Y podjęła decyzję o jej sprzedaży firmie windykacyjnej. SY sprzedała (dokonała odpłatnej cesji) przedmiotową wierzytelność na podstawie umowy z 8 października 2018 r. za cenę 2690 zł (tj. poniżej wartości nominalnej wierzytelności). Ustalona cena sprzedaży odpowiada wartości rynkowej zakupu przedmiotowej wierzytelności na dzień zawarcia umowy cesji. W umowie cesji wierzytelności firma windykacyjna nie zobowiązała się do ściągnięcia długu w zamian za wynagrodzenie. Cenę za sprzedaną wierzytelność spółka Y otrzymała w dniu sprzedaży, tj. 8 października 2018 r. Uzyskana kwota z tytułu cesji tej wierzytelności stanowi wyłączną zapłatę, jaką przez spółkę Y uzyska za tę wierzytelność. Jak spółka powinna rozliczyć sprzedaż wierzytelności na gruncie VAT, PCC i CIT? VAT i zaliczki na CIT spółka Y rozlicza za okresy miesięczne, a jej rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy.

Wierzytelność jest prawem majątkowym, które może być przedmiotem obrotu gospodarczego. Przeniesienie wierzytelności z majątku dotychczasowego wierzyciela do majątku nabywcy wierzytelności jest skutkiem rozporządzenia tą wierzytelnością przez dotychczasowego wierzyciela i stanowi wykonanie przez niego przysługującego mu prawa własności.

Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania (art. 509 par. 1 kodeksu cywilnego; dalej k.c.). Wraz z wierzytelnością na nabywcę przechodzą wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (art. 509 par. 2 k.c.). Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły (art. 510 par. 1 k.c.). 

VAT


Pozostało jeszcze 72% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane