Subskrybuj nas na Youtube
Zapisz się na newsletter
Jeśli członkowie zarządu ponoszą odpowiedzialność wobec osób trzecich, to prowadzą samodzielną działalność opodatkowaną VAT. Nie ma znaczenia to, że wykonują pracę przy wykorzystaniu zasobów spółki i otrzymują stałe wynagrodzenie – orzekł WSA w Warszawie w dwóch wyrokach.
Chodziło o członków zarządu spółki z o.o., którzy podpisali z nią umowy o świadczenie usług zarządzania. Mieli je wykonywać osobiście, głównie w siedzibie spółki. Udostępniła im ona biuro, telefon komórkowy, komputer i samochód osobowy. Zarządzający mogli płacić za wydatki spółki firmową kartą kredytową lub z pobranych wcześniej zaliczkowych wypłat.
W zakresie PIT mieli rozliczać się jak z działalności wykonywanej osobiście. Spór dotyczył natomiast VAT.
Członkowie zarządu wskazali, że realizują usługi zarządzania w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, potwierdzonej stosownym wpisem w CEIDG. Podkreślali, że jest to działalność samodzielna i przez to nie dotyczy ich art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, który wymienia, jakiego rodzaju działalność nie podlega opodatkowaniu.
Wyjaśnili, że ponoszą odpowiedzialność wobec osób trzecich z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy na zasadach ogólnych wynikających z kodeksu cywilnego. Ponadto odpowiadają z tytułu pełnionej funkcji, na podstawie kodeksu spółek handlowych.
Niezależnie od tego spółka wykupiła im polisę od odpowiedzialności cywilnej w ramach ubezpieczenia grupowego, ale – jak twierdzili menedżerowie – w praktyce dąży ona do zabezpieczenia swoich interesów, a nie ich jako zarządzających.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej był innego zdania. Uznał, że menedżerowie nie prowadzą działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, bo spełniają łącznie trzy kryteria wskazane w art. 15 ust. 3 pkt 3. Jedno z nich dotyczy warunków wykonywania czynności, drugie – wynagrodzenia, trzecie – odpowiedzialności zlecającego wobec osób trzecich.
Dyrektor KIS zwrócił uwagę na to, że zarządzający wykonują swoje obowiązki przy wykorzystaniu zasobów spółki (biura, komputera, telefonu komórkowego i innych urządzeń). Nie ponoszą więc ryzyka ekonomicznego, nawet jeśli spółka nie pokrywałaby im wszystkich kosztów związanych z wykonywaniem umowy zarządzania.
Fiskus uznał też, że członkowie zarządu nie ponoszą ryzyka gospodarczego, bo dostają stałe wynagrodzenie. Spełniają również trzeci warunek – nie ponoszą odpowiedzialności wobec osób trzecich z tytułu realizacji umowy. Nie można więc uznać, że ich działalność jest samodzielna – stwierdził dyrektor KIS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie zgodził się z nim co do trzeciego warunku – braku odpowiedzialności wobec osób trzecich. Menedżerowie wyraźnie bowiem wskazali we wniosku o interpretację, że spółka nie ponosi odpowiedzialności wobec osób trzecich w związku z prowadzoną przez nich działalnością. Sąd uznał więc, że prowadzą samodzielną działalność gospodarczą.
Uzasadniając wyrok, sędzia Piotr Dębkowski nawiązał do uchwały NSA z 12 stycznia 2009 r. (sygn. akt I FPS 3/08) wskazującej, kiedy mamy do czynienia z prowadzeniem samodzielnej działalności gospodarczej.
WażneNie ma działalności gospodarczej, gdy spełnione są trzy kryteria z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT. Jeden dotyczy warunków wykonywania czynności, drugi – wynagrodzenia, trzeci – odpowiedzialności zlecającego wobec osób trzecich.
Wyroki WSA w Warszawie z 5 października 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 3/18 i III SA/Wa 4/18.
