Obowiązek podatkowy może powstać ponownie nawet po 10 latach.
Reklama
Jeżeli spadek nie został zgłoszony do opodatkowania, to po wydaniu przez sąd postanowienia o stwierdzeniu jego nabycia, urząd skarbowy znów może domagać się zapłaty daniny – orzekł NSA.
Wyrok zapadł w sprawie podatniczki, która w grudniu 2002 r. przejęła spadek po ojcu. Zeznanie podatkowe złożyła jednak dopiero w maju 2014 r., po uprawomocnieniu się postanowienia sądu z 10 grudnia 2013 r. o nabyciu spadku.
W tym samym roku naczelnik urzędu skarbowego zażądał od niej zapłaty podatku od spadku. Podatniczka odwołała się, twierdząc, że minął już 5-letni termin przedawnienia, bo obowiązek podatkowy powstał z chwilą przejęcia spadku po zmarłym.
Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi stwierdził jednak, że niezależnie od tego, ile czasu upłynęło od objęcia spadku, jeżeli nie został on zgłoszony od opodatkowania, to obowiązek podatkowy powstaje na nowo, gdy nabycie spadku zostało potwierdzone pismem. Takim pismem może być postanowienie sądu stwierdzające nabycie spadku bądź notarialny akt poświadczenia dziedziczenia – wyjaśnił organ.
Dodał, że w takiej sytuacji termin do wydania decyzji wymiarowej liczy się od nowa od końca roku, w którym powstał „odnowiony” obowiązek. W tym wypadku zatem był to koniec 2013 r., a nie, jak wskazuje podatniczka, koniec 2003 r.
Z takim stanowiskiem zgodziły się sądy obu instancji. Zarówno WSA w Łodzi, jak i Naczelny Sąd Administracyjny przywołały art. 6 ust 4 ustawy o podatku od spadku i darowizn, zgodnie z którym, jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, to obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia tego pisma. Jeżeli jest nim orzeczenie sądu, to obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.
Jak wyjaśnił sędzia NSA Stefan Babiarz, skoro dzięki art. 6 pkt 4 ustawy w tej sprawie obowiązek podatkowy nie wygasł, to odnowiło się prawo organu podatkowego do ustalenia zobowiązania podatkowego, a w konsekwencji do ustalenia tego zobowiązania.
Sędzia Babiarz podkreślił, że taki pogląd jest już utrwalony w orzecznictwie, czego przykładem wyroki NSA: z 20 listopada 2012 r. (sygn. akt II FSK 623/11) i z 27 maja 2011 r. (sygn. akt II FSK 2145/09).
ORZECZNICTWO
Wyrok NSA z 19 września 2017 r., sygn. akt II FSK 2120/15.