Przepisy są tak sformułowane, że nie wiadomo, czy wydatku nie zaliczy do kosztów podatkowych jedynie ten, kto płaci, czy również ten, kto sprzedał.
Od 1 stycznia 2017 r. obowiązują art. 22p ustawy o PIT oraz art. 15d ustawy o CIT. Nie pozwalają one zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wydatku w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 22 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej „została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego”.
Z art. 22 tej ustawy wy- nika natomiast, że dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy: