Od 1 stycznia 2013 r. obowiązują zmienione przepisy o PIT i CIT, które wprowadziła ustawa deregulacyjna. Czy obecnie podatnicy mają jakieś wątpliwości dotyczące ich stosowania?

Wątpliwości jest kilka. Pierwsza i podstawowa dotyczy braku przepisów przejściowych. Ustawodawca na etapie prac legislacyjnych wyciął je z projektu. Podatnicy nie wiedzą więc, czy w przypadku nieuregulowania zobowiązań powstałych przed 1 stycznia 2013 r. muszą korygować koszty uzyskania przychodów. Taki jest bowiem efekt zmian w PIT i CIT, które wprowadziła ustawa deregulacyjna.

Ministerstwo Finansów nie zajęło w tej sprawie stanowiska?

Resort opublikował na swojej stronie internetowej stanowisko, zgodnie z którym zmiany w ustawach o PIT i CIT dotyczą tylko wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów od 1 stycznia 2013 r.

Co to oznacza dla podatników?

Stanowisko ministerstwa jest korzystne dla podatników, ponieważ oznacza, że istotne z punktu widzenia korekty kosztów są wydatki poniesione w 2013 r.

Problem polega na tym, że pismo resortu nie jest interpretacją ogólną ministra finansów, nie posiada sygnatury i w każdej chwili może zostać usunięte.

Jak mają znaleźć się w tej sytuacji podatnicy?

Podatnicy mogą wystąpić o wydanie interpretacji indywidualnej. Jest to obecnie jedyne rozwiązanie, które może zabezpieczyć interes poszczególnych przedsiębiorców. Rozwiązaniem skierowanym do wszystkich byłoby wydanie interpretacji ogólnej. Szczególnie ważne jest rozstrzygnięcie sporu dotyczącego amortyzacji środków trwałych, które zostały nabyte w 2012 r., ale w przypadku których wydatki zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w tym roku. Literalna wykładnia nowych przepisów ustaw o PIT i CIT prowadzi do wniosku, że należałoby korygować odpisy amortyzacyjne od wszystkich środków trwałych, nawet tych przyjętych do ewidencji 2 lata temu, jeśli faktura w dalszym ciągu nie została zapłacona.

Taka interpretacja wydaje się bardzo uciążliwa. Jakie problemy zgłaszają jeszcze podatnicy?

Kolejna wątpliwość dotyczy poszczególnych rodzajów transakcji, jak np. leasing finansowy czy zakup towarów na raty. Korzystający z leasingu finansowego spłacają wartość środka trwałego stopniowo, ale od razu zaliczają przedmiot leasingu do środków trwałych i mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w ciężar kosztów uzyskania przychodów. Pojawia się problem, czy przepisy ustaw o PIT i CIT nakazujące korygować koszty uzyskania przychodów w przypadku braku zapłaty należy stosować do leasingu finansowego. Przepisy nie wskazują wyłączenia, więc leasing finansowy przestaje w Polsce w praktyce funkcjonować.