Opodatkowanie VAT nieruchomości zależy m.in. od jej pierwszego zasiedlenia. Co to jest pierwsze zasiedlenie?

Wątpliwości co do interpretacji definicji pierwszego zasiedlenia pojawiły się od momentu jego obowiązywania, tj. od początku tego roku. Jego interpretacja ma kluczowe znaczenie dla określenia opodatkowania VAT nieruchomości. Zgodnie z ustawą o VAT przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, wynoszącym co najmniej 30 proc. wartości początkowej. To oznacza, że dla zaistnienia pierwszego zasiedlenia niezbędne jest dokonanie czynności opodatkowanej, czyli dostawy towarów (np. sprzedaż) lub świadczenia usług (np. najem, leasing). Ta interpretacja jest wynikiem słów użytych w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT: oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Taka interpretacja prowadzi do niezgodności polskich przepisów w tym zakresie z Dyrektywą 2006/112.

W jakim zakresie polskie przepisy są niezgodne z dyrektywą?

Polska podjęła nieudaną próbę implementacji art. 12 ust. 2 akapit 3 dyrektywy. Przepis ten jest opcją dla państw członkowskich. Jednak jest opcją o ściśle określonych warunkach i granicach. To oznacza, że państwa członkowskie decydujące się na ich wprowadzenie mogą je implementować oraz stosować w całości albo wcale. Wprowadzenie przez Polskę ograniczenia w zakresie pojęcia pierwszego zasiedlenia przez użycie słów w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu powoduje złamanie tej zasady. Zasada ta była zresztą potwierdzana wielokrotnie przez ETS (np. sprawa C-497/01).