W przypadku osoby prawnej pełnomocnictwo podpisują osoby upoważnione do jej reprezentowania. Aby stwierdzić, czy dana osoba mogła udzielić pełnomocnictwa, najłatwiej jest dokonać weryfikacji w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS). Odpis z KRS można uzyskać w formie papierowej lub elektronicznej za pomocą internetowych baz danych. W praktyce problem dotyczy tego, czy niedołączenie do pełnomocnictwa odpisu z KRS stanowi brak formalny składanego wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 marca 2012 r. (sygn. akt II FSK 1810/10) stwierdził, że z regulacji prawnych dotyczących wniosku o interpretację indywidualną nie wynika, aby pełnomocnik, oprócz pełnomocnictwa, musiał dołączać odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, potwierdzający umocowanie osób podpisanych pod pełnomocnictwem. To organ podatkowy jest obowiązany do zbadania, czy pełnomocnictwo zostało podpisane przez osoby do tego uprawnione i takie ustalenia mogą być dokonywane zgodnie z ogólnymi regułami postępowania wyjaśniającego.

Sąd uznał, że odpis z KRS jest jednym z możliwych, ale niejedynym środkiem dowodowym, za pomocą którego można potwierdzić skuteczność pełnomocnictwa. Zauważył, że taką samą moc dowodową ma internetowa baza KRS, aktualizowana raz w tygodniu, z której można się dowiedzieć m.in., jaki jest sposób reprezentacji wpisanego tam podmiotu. Domniemanie prawdziwości danych wynikających z KRS w połączeniu z jego powszechnym stosowaniem uprawnia do uznania takich danych za fakty znane organom z urzędu. Nie ma więc podstaw do twierdzenia, że niedołączenie odpisu KRS w formie papierowej stanowi uchybienie formalne wniosku o interpretację.

Wyrok niesie ze sobą pozytywne skutki w postaci ograniczenia nadmiernego formalizmu. Organy podatkowe często wzywają bowiem do złożenia odpisu KRS w formie papierowej, co w niepotrzebny sposób przedłuża postępowanie.